decoration-one loader
decoration-one
Tekst
Wietze Willem Mulder
Datum

Column Filemon: Het zwarte gat na de carrière

Voor een boek volg ik Michael Boogerd. Ik beschrijf zijn nieuwe leven als ploegleider gemengd met de periode net nadat hij stopte met wielrennen. Vooral in het laatste zit het drama. Toen hij zijn fiets afstapte liep hij niets vermoedend het zwarte gat in.

Een valkuil waar het lastig uit te klimmen bleek. Zijn huwelijk ging kapot, zijn zelfverzekerdheid viel in duigen en een depressie pakte zich samen boven zijn hoofd. Zijn leven was het waard dankzij zijn zoontje. Het kleine mannetje zorgde dat hij niet in het oneindig diepe gat viel. Op het moment van dit schrijven zit ik in een krakkemikkig Frans hotel aan de snelweg. Buiten blinken de dikke Jaguar-auto’s van Team Sky.

Na het wielrennen

Onder de veranda is de persconferentie van geletrui-drager Christopher Froome aan de gang. De plek is veel te klein voor de flikkerende massa journalisten. Ze steken met armen en benen uit de veranda. In de leeggestroomde lobby praat ik met Wout Poels, één van Froome’s luitenanten. Ik vraag me af wat zijn plannen zijn na het wielrennen.

Een dag ervoor had ik hetzelfde gesprek gehad met de vrouw van Paul Martens. De vrouw van de Duitser van LottoNL-Jumbo had nog geen idee wat hij na de Tour zou gaan doen. Net als Poels. Ja, iets zoals wat ik deed lijkt hem wel leuk. “Een beetje interviewtjes doen”, zegt hij met guitig jongensgezicht. Hij heeft iets met communicatie gestudeerd aan het MBO. Een HBO aan de ‘Johan Cruijff-academie’ lijkt hem ook wel wat.

Ploegleider

Voorzichtig had ik de vrouw van Martens gewaarschuwd voor relatieproblemen na de koers. Het was een leuk mens waardoor ik hulpverleningsbehoeften kreeg. Want niet alleen Boogerds huwelijk ging kapot na zijn wielercarrière, er gingen hem vele ex-renners voor. Toch kon ik haar niet overtuigen van het gevaar. Het beste leek me om van te voren al in relatietherapie te gaan.

Maar ach, waar bemoeide ik me eigenlijk mee. “Of misschien ploegleider, dat lijkt me ook wel gaaf”, gaat Wout verder. “Ben je daar het type voor?”, vraag ik vertwijfeld? Hij geeft geen antwoord. Zijn gedachten lijken in zijn ongewisse toekomst te zijn. En wat zou hij zich ook zorgen maken?

Zwarte gat is nog ver

Alles blinkt bij Sky. Iedereen heeft een eigen kamer, een persoonlijke fysiotherapeut, er is poen genoeg en de kopman in het geel. Dan worden we gestoord door een man die iets voor het goede doel wil. Een foto van Poels met de pet op van z’n organisatie. Het gaat om geld voor de strijd tegen kinderkanker. Iets waarop niemand met goed fatsoen nee zegt. Dat de man zelf fan is van wielrennen schijnt goed uit te komen. Zijn twee kinderen die ook mee op de foto moeten, lijken er minder mee te hebben.

Ik excuseer me en geef Poels een hand. Hij glundert, ziet er gelukkig uit. Het zwarte lijkt nog heel ver. Veel verder dan Parijs waar Froome de gele trui heenbrengt.

 

Deze column van Filemon Wesselink verscheen in Wieler Revue #7. In dit nummer een uitgebreide terugblik op de Tour de France 2015, een analyse van de groeiende macht van de ASO en een interview met Giro Rosa-winnares Anna van der Breggen. Bestel hier het nieuwe nummer van Wieler Revue in onze webshop!