decoration-one loader
decoration-one
Tekst
Wietze Willem Mulder
Datum

De Wereld van Vanwalleghem: verademing na het gekkenhuis

Het is niet anders: de Vuelta ligt bij het wielerpubliek, bij de sponsors en bij de pers in de onderste lade. Ik heb als krantenjournalist nooit anders geweten. De strikte hiërarchie was: 1. Tour 2. Giro 3. Vuelta.

De gevestigde journalistieke orde coverde de Tour, de piepkuikens mochten die andere rittenwedstrijdjes doen. Daarbij was de Vuelta, toen nog geprangd tussen de voorjaarsklassiekers en de Giro, helemaal het ondergeschoven broertje. Het is ook de jongste van de drie: eerste editie in 1935, terwijl Tour en Giro zo’n dertig jaar ouder zijn.

ASO-macht

De Tour was en is nog steeds de maat der wielerdingen. We stelden het vorige maand opnieuw vast: deze monsterorganisatie, die driekwart van het sponsor- en tv-geld naar zich toetrekt, slaat van langsom meer alles plat. Het is een ongezonde scheefgroei die het wielerbestel slagzij kan doen maken. Het herleid de sport tot een navelbestel waarbij de commerciële logica van Amaury Sports Organisations (ASO, de organisator van de Tour) de wet dicteert. De eerste missie van ASO is niet de ontwikkeling van de wielersport, maar het verdienen van geld. Fair enough. Maar het is ongezond dat niet een onafhankelijk beleidsorgaan, maar een bedrijf een sporttak domineert en de grote lijnen uittekent.

Uiteraard, koken kost geld. Een wielerwedstrijd moet aan bepaalde criteria qua rendabiliteit en solvabiliteit voldoen. Het is daarbij merkwaardig dat de drie grootste rittenkoersen, die leven van sponsor- en tv-geld, georganiseerd worden in ‘Latijnse’ landen, waar de jongste jaren grote economische problemen heersen. Als de geldstromen stollen, dreigt het infarct.

Vraagt u het maar aan de tientallen organisatoren uit die landen die er de jongste jaren het bijltje er bij neer moesten leggen. Toen Spanje enkele jaren terug dreigde omver te vallen, maakte ook de Vuelta slagzij. Ere wie ere toekomt: de ASO schoot in 2008 te hulp door de aankoop van 49 procent van de aandelen van organisator Unipublic. Vorig jaar kocht ASO de overige 51 procent. Het lijkt er op dat de Ronde van Spanje daarmee in rustiger vaarwater is terecht gekomen. Maar de machtsconcentratie en monopolisering in de wielersport worden er alleen maar mee bevestigd.

Rittenschema

Dat in Frankrijk, Italië en Spanje, de voornaamste wielerwedstrijden in het algemeen, en de grootste rittenkoersen in het bijzonder worden gereden, heeft uiteraard minder met economische dan wel met historische en geografische redenen te maken. In Noord-Europa in het algemeen en Duitsland in het bijzonder is in theorie meer geld te vangen, maar daar is er noch de traditie, noch het terrein om een overweldigend schouwspel als de Tour op poten te zetten. En die Tour geniet sinds mensenheugenis van het kalendervoordeel in juli te worden gereden, de vakantiemaand bij uitstek.

Hoe ook, de Vuelta krijgt niet het respect en de respons die ze verdient. Onderschat tot en met. Wat een fantastische mogelijkheden biedt een land als Spanje niet om een rittenschema uit te tekenen! Naast prachtige landschappen en historische plaatsen heeft het land bergketens zat: Pyreneeën, Sierra Nevada, de gebergten in Castillië, Cantabrië en Asturië. Wat betreft uitstraling, lastigheidsgraad en dimensie hoeft de Vuelta objectief gezien niet onder te doen voor de Tour.

Naam en faam

De 70ste editie al zeker niet, met elf aankomsten bergop en een deelnemersveld dat het meest prestigieuze is sinds decennia. Alles met enige naam en faam verschijnt aan de start: Froome, Quintana, Valverde, Nibali, Rodriguez, Van Garderen, Aru, Landa, Martin... Alleen Alberto Contador, Robert Gesink en Bauke Mollema laten verstek gaan. De Lage Landen kijken uit naar de prestaties van Tom Dumoulin en Jurgen Van den Broeck, terwijl Fabian Cancellara zijn pech-Tour wil vergeten en wil toeleven naar het wereldkampioenschap.

En vooral: voor journalisten en volgers is de Vuelta (net als de Giro) een verademing in vergelijking met het gekkenhuis van de Tour. Daar is nog mensenmaat aanwezig. En vraag het ook de renners maar: omwille van hun marktwaarde moeten ze de Tour rijden. Maar aan de Vuelta (en de Giro) beleven ze tien keer meer koersvreugde.

 

Deze column van Rik Vanwalleghem verscheen in de Wieler Revue Vuelta-special. In dit nummer een uitgebreide voorbeschouwing op de Vuelta a España 2015, een interview met MTN-Qhubeka-ploegleider Michel Cornelisse en een portret van voorjaarsrevelatie Julian Alaphilippe. Bestel hier het nieuwe nummer van Wieler Revue in onze webshop!