Premium

Vergeten renner: Sergei Gontsjar

Het is 8 juli 2006. Het is nog één kilometer te rijden terwijl het bovenlichaam van Sergei Gontsjar in een traag en stoïcijns tempo van links naar rechts gaat. Naar een tijdrijdende Gontsjar kijken was altijd een beetje pijn lijden. Pijn aan je netvlies en plaatsvervangende pijn aan je knieën, want elke vorm van souplesse was hem vreemd.
Vergeten renner: Sergei Gontsjar

Hij trapte altijd dat monsterverzet van hem, met vooraan maar liefst 58 tandjes. In theorie kun je daarmee echt wel op souplesse fietsen, maar Gontsjar was geen stylist. Hij harkte, beukte en stoempte zich het liefst naar de finish.

Ondanks, of misschien wel dankzij dat verzet won Gontsjar de tijdrit en nam hij en passant het geel over van Tom Boonen. Later in diezelfde Tour de France won hij ook de tweede lange tijdrit. In die tijd waren tijdritten langer dan 50 kilometer overigens geen uitzondering en een kolfje naar de hand van de specialisten. Voor zijn ploeg T-Mobile was het een pleister op de wonde, want in verband met Operación Puerto mocht hun kopman en topfavoriet Jan Ullrich niet starten. Overigens won Matthias Kessler voor T-Mobile de derde etappe, dus een hele slechte Tour was het ook niet voor ze. Maar dat terzijde. Dat Gontsjar twee tijdritten won in die Tour was redelijk verrassend, hij versloeg immers favorieten als Landis, Rogers, Klöden en Zabriskie. 

Het was anderzijds ook niet heel vreemd. Hadden we al gezegd dat Gontsjar een tijdritspecialist was? Hij werd prof in 1996 en werd dat jaar meteen nationaal kampioen tijdrijden van zijn geboorteland Oekraïne. De echte doorbraak kwam een jaar later, met een tweede plek op, jawel, het WK tijdrijden. In zijn eerste jaren als prof bleef Gontsjar goed rijden. Vooral in tijdritten, maar de Giro lag hem ook goed. Op een opgave na finishte hij er nooit buiten de top-10.

Het absolute hoogtepunt van zijn carrière kwam in 2000. De inmiddels voor Liquigas rijdende Oekraïner werd in Plouay wereldkampioen in zijn favoriete discipline. Kleppers als Micheal Rich, Chris Boardman en Abraham Olano konden niet op tegen Sergei en zijn 58 tandjes. Hij harkte, beukte en stoempte zich naar de regenboogtrui. Samen met een tweede plek in de Giro van 2004 was dit het meest opzienbarende wapenfeit uit zijn carrière. 

Toch kleeft er een zwart randje aan die carrière… Doping. In 1999 werd hij tijdens de Ronde van Zwitserland uitgesloten in verband met afwijkende bloedwaarden. Let op: Er werd geen doping gevonden in zijn bloed, maar hij werd uitgesloten wegens ‘gezondheidsredenen’. Zijn bloedwaarden konden duiden op epo-gebruik en een goede test voor epo was pas een jaar later voorhanden. Het gevolg was dat zijn ploeg Vini Caldirola werd geweigerd voor de Tour de France. Dat de andere kopman, Francesco Casagrande, ook al voor 9 maanden geschorst was hielp ook niet echt mee…

In 2007 was het weer raak. Gontsjar reed inmiddels voor T-Mobile en na afloop van Luik-Bastenaken-Luik en de Ronde van Romandië werden er wederom verdachte bloedwaarden aangetroffen. T-Mobile hield hem uit de selectie voor de Giro en ontsloeg hem uiteindelijk. In 2008 en 2009 reed Gontsjar nog voor respectievelijk Preti Mangimi en Team Utensilnord. Kleine ploegen inderdaad en tot opvallende uitslagen kwam hij ook niet meer.

Nadat hij voor 2010 geen nieuwe ploeg kon vinden, beëindigde hij op 39-jarige leeftijd zijn carrière. Gelukkig voor ons staan er op YouTube nog beelden van zijn tijdritzeges in de Tour, zodat wij Sergei en zijn monsterverzet nooit zullen vergeten.

Zoek vooral op Serhiy Honchar (zoeken op Gonchar levert alleen maar beelden van een ijshockeyer op). 

Je hebt zojuist een premium artikel gelezen.

Online onbeperkt lezen en Wieler Revue thuisbezorgd?

Abonneer nu en profiteer!

Probeer direct

Laatste nieuws