De S-Works Aethos: voor de fijnproevers

Het is een boerenjaar bij Specialized. Nadat we in de Tourspecial al een uitgebreide test deden met de nieuwe Tarmac SL7 komen de Amerikanen amper twee maanden later met de Aethos.
S-Works Aethos

Het begint licht te druppelen als ik om 10 uur ’s ochtends voor Chateau Sint-Gerlach, aan de voet van de Geulhemmerberg, inklik om de S-Works Aethos van een inspectie te voorzien. Kernbegrippen als aerodynamica en stijfheid zijn voor een keer losgelaten en volgens de Amerikanen staat ‘ride quality’ nu voorop. Een enigszins mysterieuze boodschap, dus ik ben benieuwd wat dat in de praktijk betekent.
De belangrijkste eigenschap van de Aethos wordt me al snel duidelijk, aangezien we na twee minuten al de Geulhemmerberg opdraaien. Meteen valt op dat deze fiets uitzonderlijk licht is voor Specialized begrippen. Elke carbonvezel is uitgebreid geanalyseerd en waar er nog ruimte was voor gewichtsbesparing heeft men in Amerika niet getwijfeld. Er is gekozen voor dunne, basic buizen over het hele frame, waar een minimum aan carbon nodig is om de benodigde stevigheid te creëren. Uitgangspunt was om de kracht die op de fiets wordt losgelaten zo goed mogelijk te verdelen over het hele frame. De gebruikelijke punten waar die krachten het sterkst zijn, zoals het bracket en de balhoofdbuis, hebben daardoor minder lagen carbon nodig dan bijvoorbeeld de Tarmac. Resultaat is een frame dat slechts 585 gram weegt (56 cm). Afgemonteerd met zowel Shimano Dura-Ace DI2 als SRAM Red Etap AXS komt de S-Works Aethos daarmee op 6 kilogram uit. Voor een fiets die alleen met schijfremmen wordt geleverd maakt dat de Aethos tot de lichtste op de markt.

Klassiek


In de koers zullen we de Aethos niet terugzien, aangezien de UCI al sinds jaar en dag een minimum gewicht van 6,8 kilogram voorschrijft. De klassiek ogende fiets is ontdaan van moderne trends als dikke, oversized buizen en aerodynamica nu eens niet het belangrijkste uitgangspunt is. Ik verwacht dat de klassiek ogende Aethos goed zal vallen bij de oudere generatie. Zij hebben over het algemeen ook meer middelen om deze peperdure bolide aan te schaffen. Mijn vader van in de 70 schudt zijn hoofd als hij mannen van zijn leeftijd met felgele aerodynamische racemonsters op de weg ziet racen. Ik zal de Aethos bij hem aanbevelen. De kabels zijn niet volledig geïntegreerd zoals we enkele maanden geleden bij de Tarmac SL7 zagen. Het geeft de eigenaar van de Aethos iets meer gemak bij het onderhoud van zijn fiets. Tegenwoordig moet je, zeker in het tijdperk van de schijfremmen, al van goede huize komen wil je zelf nog aan je fiets sleutelen. Door de fel aflopende bovenbuis krijgt het frame een enigszins ‘korte’ uitstraling, maar daar merk ik al fietsend niets van. Qua geometrie is de Aethos trouwens identiek aan de SL7.

De Limburgse heuveltjes volgen elkaar in rap tempo op. Bemelerberg, Wolfsberg, Loorberg en natuurlijk Camerig. Aangezien ik allesbehalve een klimmer ben, ben ik blij met elke gram minder die een fiets mij kan bieden. Het lichte karakter van de Aethos zorgt ervoor dat ik vaker ‘en danseuse’ de klimmetjes aanvat dan normaal. De 1250 gram lichte Roval Alpinist wielset maakt de Aethos tot een strak geheel. Ook in de snelle afdaling van Camerig houdt de Aethos zich goed, waar je gezien het geringe gewicht misschien zou verwachten dat de fiets gaat zwabberen bij snelheden boven de 70 kilometer per uur. Op de terugweg naar Valkenburg pakken we de klimmetjes uit de finale van de Amstel Gold Race mee. Via de Kruisberg gaat het richting de gevreesde Eyserbosweg, Fromberg en als we op de Keutenberg aankomen is het inmiddels hard gaan regenen. Op deze steile klim blijf ik dan ook maar in het zadel om niet weg te slippen. De reactiviteit van de Aethos bevalt me goed. Bij een felle aanzet knalt deze superlichte fiets als een raket onder je kont weg en ook in de bochten voel ik me niet onzeker. Tot slot test ik de Aethos in de supersnelle afdaling van de Daalhemmerweg naar de voet van de Cauberg. Ook bij zeer hoge snelheden blijft de Aethos voorspelbaar sturen en blijft hij stabiel op de weg liggen. Persoonlijk kan ik niet zeggen dat de fiets gevoelig is voor rukwinden uit de flank, maar daar zullen mijn 88 kilo’s ook wel voor een stuk tussen zitten.

Bescheiden uiterlijk

De Aethos is een bijzonder project, waarvan niet elk jaar een nieuwe op de markt zal verschijnen. Van de sobere kleurstelling word ik enthousiast en ook het gebrek aan schreeuwende merknamen op het frame is een dik pluspunt. Een beetje on-Amerikaans, zo’n bescheiden fiets. Dat het hier om een fiets van Specialized gaat is alleen te zien aan de letter S op de balhoofdbuis. Het is goed te zien dat er steeds meer op comfort wordt gefocust in de markt. Het leeuwendeel van alle fietsers is niet perse geïnteresseerd in het allerstijfste frame of een winst van een paar nanosecondes na een vlakke tijdrit van 50 kilometer. De S-Works Aethos is het antwoord van Specialized op de behoefte aan comfort. Wellicht is de fiets moeilijker aan de man te brengen als Peter Sagan of Julian Alaphilippe er geen koersen mee winnen, maar de fijnproever zal de weg naar de Aethos wel weten te vinden. Om dit stukje fietsgenot aan te schaffen is een diepe portemonnee wel noodzakelijk. Het is duidelijk: wie een Aethos aanschaft doet dat uit volle overtuiging en waarschijnlijk voor het leven.

De S-Works Aethos Shimano Dura Ace DI2 / SRAM Red Etap AXS: 11.799 euro.
S-Works Aethos frameset: 4999 euro.
S-Works Aethos Founder’s Edition: 12.999 euro.

Laatste nieuws