HomeZelf in het zadelWanneer is een klim op de fiets een col en wanneer juist...

Wanneer is een klim op de fiets een col en wanneer juist niet? Uitleg! 

De afgelopen maand hebben we in de Tour de Frances die verreden zijn, zoals we sinds dit jaar mogen zeggen, weer heel wat cols zien passeren. Maar wat maakt een col een col? We leggen het uit!

Hoewel door wielrenners een col vaak wordt gezien als het hoogste punt is dat voor de definitie die eraan wordt gegeven in ‘het dagelijks leven’ (lees: de arme mensen die geen wielerbloed door de aderen hebben stromen) eigenlijk precies het tegenovergestelde. Een col is namelijk ‘het laagst gelegen deel van een bergrug, daar waar het ’t gemakkelijkst is de bergrug over te steken’.

Wie weleens een col is opgefietst zal die ‘gemakkelijkst’ niet helemaal kunnen waarderen in de vorige zin, maar eigenlijk is de term ‘een col opfietsen’ dus ook verkeerd. Je fietst naar een col toe. Je moet al die helse hoogtemeters bedwingen om het punt te bereiken waar je het gemakkelijkst over die bergrug heen kunt – zo, ook weer opgelost.

Een andere voorwaarde om iets een col te kunnen noemen is dus dat er twee wegen naartoe lopen. Het punt waar die wegen samenkomen is de col. Of zoals het zonder de term col veel logischer klinkt: de pasweg loopt naar de pas. Het hoogste punt van de weg, gelegen tussen twee bergtoppen.

De beklimming naar Alpe d’Huez is dus geen col, want als je in dat skidorp aankomt is dat allesbehalve een bergrug; het is de bergtop zelf. Je moet ook dezelfde weg weer terug (jaja, de Sarenne en in de afdaling kun je ook nog een ander (mooi) weggetje inslaan, maar die brengen je niet in een ander dal.

En ook bijvoorbeeld de benaming Col du Télégraphe is een beetje twijfelachtig. Hetzelfde geldt voor de benaming van de op 4800 centimeter boven zeeniveau bovenop een vuilnisbeklt gelegen Col du Vam in Drenthe…

O ja… nog een fun fact (nou ja, fun!)

Vraag je je weleens af waarom als die cols (pardon, wegen naar de col, hebben we net geleerd) toch zo in de volle zon lijken te liggen en jij je er dus helemaal kapotzweet als je er tegenop fietst? Dat komt omdat die wegen – vooral vroeger – als het enigszins mogelijk was, werden aangelegd op plekken waar zoveel mogelijk de zon scheen. Op die manier werden ze sneller weer sneeuwvrij.

Ontvang onze nieuwsbrief

Geen update meer missen? Meld je dan aan voor de nieuwsbrief!

Laatste artikelen

Nairo Quintana toch niet van start in Vuelta: ‘Focussen op verdediging, ontken gebruik’

Gisteren kwam het nieuws naar buiten dat Nairo Quintana uit de uitslag van de...

Vuelta | Jumbo-Visma bereidt ploegentijdrit voor op militair vliegveld

Prestige. Eergevoel. Na de fantastische Tour de France van Jumbo-Visma wil de Nederlandse ploeg...

Andere toppers over ‘crazy’ Evenepoel: ‘Zou Vuelta kunnen rijden zoals Van Aert’

Hij wil er zelf niets van weten en zegt voor een plaats in de...

Vuelta | Selecties compleet! Deze renners staan aan de start in Utrecht

De Tour de France lijkt nog maar amper afgelopen, maar het is toch echt...

Meer zoals dit

Wielerapp meet: meer fietsers dan ooit actief in de bergen

De van huis uit Nederlandse app MyCols levert profielen van heel veel cols in...

10 Keer ‘haarspeldporno’: zet deze klimmen maar op je bucketlist! 

Dit zijn tien prachtige plaatjes en tegelijkertijd ook tien dikke tips om zelf op te fietsen. Welke van deze wil jij het liefst bedwingen?

13 Dingen die ik leerde tijden het fietsen in de Franse Alpen (standplaats Barcelonnette)

Ken je die mop van onze redacteur die ging fietsen in de Franse Alpen? Nou, die ging dus wel en dit is wat hij er van opstak...