HomePelotonpraatColumn | Wat is dat toch met honden dat ze wild blaffend...

Column | Wat is dat toch met honden dat ze wild blaffend meerennen met ons wielrenners (tot een hek ze tegenhoudt)

Onze redacteur schrijft over zijn vele ontmoetingen met honden als hij op de racefiets zit. Ze verlopen vrijwel allemaal hetzelfde. Herkenbaar verhaal?

Profwielrenners hebben tijdens bergetappes te maken met mensen die in allerlei kostuums, variërend van een veel te warm berenpak in de brandende zon tot weinig verhullende strings; de idioten die het nodig vinden met de koers mee te rennen zijn van allerlei pluimage.

Wij over de weg krabbelende amateurs hebben te maken met meerenners van een heel andere orde. De dag dat zo'n mafkees zich uitdost om op zondagochtend op dat ene stukje polder waar het altijd loeihard waait een stukje mee te gaan rennen met een pelotonnetje appeltaartfietsers dat amechtig tegen de wind knokt – alhoewel je het ook niet helemaal moet uitsluiten; ze vinden het immers ook een goed idee om bijna naakt of juist met veel te veel kleren zich voor een miljoenenpubliek voor lul te zetten.

Voorlopig zijn het bij ons honden. Na mijn duizenden kilometers fietservaring kan ik zo'n ontmoeting met een viervoeter op een willekeurig erf langs mijn route inmiddels uittekenen.

Ik kom er in een stijl waar Tom Dumoulin nog een puntje aan kan zuigen aanfietsen, zoef langs een erf waar, begrensd door een hek, een hond rustig ligt te chillen op het gras.

De hond merkt mij op. In een fractie van een seconde verandert hij in een soort wolf die zijn oerinsincten voelt bovendrijven: ik moet waken. Hij springt blaffend op en zet een achtervolging in. Een meter of wat later is die korte, maar krachtige eruptie van oerinstinct alweer gedaan. Het hek komt op zijn pad. Hij blaft nog wat na en neemt z'n verlies: alweer verloren van de wielrenner, verdomme!

Ik schrijf specifiek wielrenner, want ik heb het eens in de gaten gehouden en bij bijvoorbeeld elektrisch aangedreven Ab en Toos'en die erop uittrekken houden de honden zich meestal koest. Ze hebben het echt op de wielrenner gemunt dus. Geen idee wat wij honden nou weer hebben aangedaan in de oertijd, maar een interessant fenomeen is het wel.

Als er een hek is dan tenminste. Soms ontbreekt dat, en dan is het een doodeng fenomeen. Vooral als de hond er eentje is van het type Badr Hari, maar dan in viervoetige variant. Ik kan me nog een doldrieste achtervolging herinneren waarbij ik Fabio Jakobsen-achtige wattages nodig had om het beest uiteindelijk – gelukkig nog net niet letterlijk – af te schudden.

Beeld: iStock

Ontvang onze nieuwsbrief

Geen update meer missen? Meld je dan aan voor de nieuwsbrief!

Laatste artikelen

De strijd om groen: Keizer Sagan tegen Koning Van Aert

Als de sprint in Sonderborg een voorproefje was, dan mogen we ons de komende...

Wout van Aert rijdt in dienst over kasseien: ‘We gaan de gele trui niet verdedigen’

Jonas Vingegaard liet na de derde etappe al aan Deense media weten dat Wout...

Column | Leuk zo’n Tourstart in Denemarken, maar zo’n vroege rustdag is de hel!

Normaal gesproken zijn rustdagen in de Tour al een kwelling waarbij het beklimmen van...

Tour | De mooiste en meest opvallende beelden uit Denemarken: MVDP rost bal in zee, Viking Uran en meer

De Tourstart in Denemarken zit erop en alhoewel er van de verwachte waaieretappes niks...

Meer zoals dit

Tour | De mooiste en meest opvallende beelden uit Denemarken: MVDP rost bal in zee, Viking Uran en meer

De Tourstart in Denemarken zit erop en alhoewel er van de verwachte waaieretappes niks...

Marcel Kittel is al drie jaar gestopt maar showt doodleuk dat hij 2000 watt fietst

Dat is meer dan ooit, maar daar is wel een verklaring voor...

Tour de Tietema slaat weer toe met nieuwste wielerhit, waaraan ook Tadej Pogacar bijdraagt

Vorig jaar kwamen de mannen van Tour de Tietema al met een apres-ski-hit over...