HomeColumnsColumn | De Tour van de tranen, de mooie tranen

Column | De Tour van de tranen, de mooie tranen

Onze redacteur over de derobotisering van het wielrennen. De tranen vloeiden de afgelopen dagen rijkelijk.

Misschien gebeurt het elke Tour wel. Maar voor m’n gevoel niet. Huilende wielrenners. Het staat voor mij een beetje symbool voor de derobotosering van het wielrennen uit de Armstrong- en de daaropvolgende SKY-jaren. Emoties leken uit de sport verbannen. Het was haast computergestuurd (en ook medisch gestuurd in het geval van Armstrong).

Het contrast met gisteren en eergisteren kon niet groter zijn. Zowel gisteren als eergisteren vloeiden de tranen. Niks robots. Mensen. Wielrennende mensen, elk met een eigen verhaal.

Huilende Houle

Dinsdag was er eerst Hugo Houle. Een Canadees wiens naam ik kende – al was het maar omdat ik een voorliefde heb voor alliteratie – maar wiens verhaal ik niet kende. Houle verloor tien jaar geleden z’n broer toen die tijden een hardlooprondje werd doodgereden door een dronken automobilist. Pierrik en Hugo keken altijd samen naar de Tour.

Hugo zwoer een rit in de Tour te gaan winnen voor Pierrik. Geen sinecure, maar het lukte. Tien jaar had hij ervoor gewerkt, met alleen maar zijn broer en dat ene doel in gedachten. Het lukte. Tranen.

Huilende wolven

Van heel andere orde, maar ook met een doel in gedachten: Fabio Jakobsen wil naar Parijs. Maar die verdomde bergen staan in de weg voor de sprinter. Woensdag lagen ze bijna te veel in de weg. Eenzaam en alleen worstelde hij en kwam boven in Peyragudes. 15 seconden had hij over op de tijdslimiet. Maar het lukte. Tranen.

Eerst niet eens zozeer bij Jakobsen zelf; die zat vooral helemaal stuk. Maar wel bij z’n teamgenoot Florian Sénéchal. De Fransman vond Jakobsen in Polen al eens meer dood dan levend achter de dranghekken, redde zelfs diens leven, en nu had hij zijn maat het gevecht met die rotbergen (voorlopig) zien winnen.

Bijna drie weken en de daarmee gepaard gaande vermoeidheid zorgde ervoor dat Sénéchal geëmotioneerd bij de camera van de NOS stond. Toen Jakobsen zelf die beelden in De Avondetappe terugzag, pinkte ook hij even een traantje weg.

Broederschap

Twee totaal verschillende verhalen, maar ze hebben ook een ding gemeen: broederschap. Wielrennen is meer dan sport. Dat bewezen de afgelopen twee dagen maar weer eens. Watts per kilogram, nieuwe voedingsinzichten, innovaties op het gebied van materiaal. Het zal allemaal wel.

Die twee bijzondere verhalen van de afgelopen dagen, dat is het waar het om gaat. Zonder die verhalen en de daarbij behorende tranen zou de koers de koers niet zijn en kunnen we inderdaad net zo goed robots op een fiets zetten.

Ontvang onze nieuwsbrief

Geen update meer missen? Meld je dan aan voor de nieuwsbrief!

Laatste artikelen

Ellen van Dijk strandt op zes seconden van EK-goud: ‘Deze medaille krijgt geen mooi plekje, ofzo’

Het was een fikse teleurstelling voor Van Dijk, zo vertelde ze na afloop tegen...

Sporen van Tramadol aangetroffen in bloedtest Quintana, geschrapt uit Tour de France-uitslag

De UCI heeft in een persbericht gemeld dat er in twee bloedtests van Quintana...

5 tips voor in je Vuelta-pooltje

Steff Cras (Lotto Soudal) Wie de uitslagenlijst van Steff Cras erbij pakt, kan niet anders...

Merijn Zeeman over vorm Roglic: ‘Hij is nog niet verlost van pijn, maar hij wilde de uitdaging aangaan’

Toch vertelt performance manager Merijn Zeeman in De Telegraaf dat er nog de nodige...

Meer zoals dit

Column | Hoe heeft de KNWU dit gedrocht van een shirt goed kunnen keuren?

Fabio Jakobsen veroverde in München de, vind ik, schitterende 'sterrentrui' die sinds een aantal...

Column | De afgelopen Tour de France en het dopingduiveltje

In onze Vuelta-special/Tourterugblik (hier te bestellen) blikken we zoals de titel al zegt vooruit...

Video | Als dronkeman slingerend over de weg! Zo kapot zat Wout van Aert na inspanning op Hautacam

Hierboven op de foto uit de afgelopen Tour zie je 'm bezig met de...