HomeColumnsColumn | De grootste wieleruitdaging van m'n leven: de Mount Everest beklimmen...

Column | De grootste wieleruitdaging van m’n leven: de Mount Everest beklimmen in Zwitserland

Onze redacteur gaat een loodzware gran, nee, ultrafondo rijden komende zaterdag. Hij leeft tussen hoop en vrees. Help en hoera...

Help! Wat bezielde me in vredesnaam een paar maanden geleden toen ik onder m’n veilige en behaaglijke kleedje op de bank wat lag te googelen op nieuwe wieleruitdagingen voor deze zomer? Een ultrafondo, was ik helemaal gek geworden?!

Alsof een gran fondo nog niet fondo genoeg is, liet ik mijn oog namelijk vallen op de ultrafondo-afstand van de Tour des Stations in en rond (in een vrij grote diameter, zoals je begrijpt..) de Zwitserse wintersportplaats Verbier. De harde cijfers: 11 klimmen, 8848 hoogtemeters en 242 kilometer (plus 10 geneutraliseerde).

Oeps. Maar goed, in de winter onder m’n kleedje een vent, in de zomer in een Zwitsers hotel een vent. Het gaat gebeuren.

Een beetje bevreesd ben ik wel. Ik heb me te pletter gefietst – nog net niet Annemiek van Vleuten-style, maar de Strava-teller staat op 15.000 kilometer. Probleempje: dat speelde zich voornamelijk af in het vlakke Nederland. De Mount Everest aan hoogtemeters, dat is wel even andere koek.

Een rit van zeven uur was mijn langste dag op de fiets. Dat ging op zich prima. Maar dit avontuur gaat langer duren. Ik heb geen idee wat ik kan verwachten. Daarom heb ik besloten om het anders te benaderen.

Omdenken

Hoera! Ik mag zaterdag minstens 12 uur achter elkaar – waarschijnlijk nog wel langer, joepie! op de fiets zitten. Wat een feest. Een half etmaal lang zie ik alleen maar bergen om me heen. Wat wil een mens nog meer? In de sauna zitten? Is ook voor gezorgd door moeder natuur, want het belooft lekker warm te worden!

12 uur lang mag ik zaterdag aan één stuk door suiker eten. Sint Maarten maar dan zonder dat ik er een liedje voor hoef te zingen. Of een lampion voor in elkaar hoef te knutselen. Ik hoef alleen maar te trappen, lekker toch? Ondertussen kan ik vast zien of de Zwitserse koeien ook staarten hebben.

Behalve dan in het begin, want de start is om 4.00 ’s ochtends en dan is het donker. Ook hartstikke leuk natuurlijk. Zo in één keer vanuit de club in Verbier de fiets op! Even lekker ontnuchteren in die afdaling na de eerste klim in het donker. En dan mag ik daarna nog een uurtje of 11 door. Of langer, ik heb geen idee..

Na zaterdag heb ik dat wel. Als ik weer kan typen horen jullie van me hoe het was. Vast niet zo leuk als ik verwacht.

Ontvang onze nieuwsbrief

Geen update meer missen? Meld je dan aan voor de nieuwsbrief!

Laatste artikelen

Nairo Quintana toch niet van start in Vuelta: ‘Focussen op verdediging, ontken gebruik’

Gisteren kwam het nieuws naar buiten dat Nairo Quintana uit de uitslag van de...

Vuelta | Jumbo-Visma bereidt ploegentijdrit voor op militair vliegveld

Prestige. Eergevoel. Na de fantastische Tour de France van Jumbo-Visma wil de Nederlandse ploeg...

Andere toppers over ‘crazy’ Evenepoel: ‘Zou Vuelta kunnen rijden zoals Van Aert’

Hij wil er zelf niets van weten en zegt voor een plaats in de...

Vuelta | Selecties compleet! Deze renners staan aan de start in Utrecht

De Tour de France lijkt nog maar amper afgelopen, maar het is toch echt...

Meer zoals dit

Column | Hoe heeft de KNWU dit gedrocht van een shirt goed kunnen keuren?

Fabio Jakobsen veroverde in München de, vind ik, schitterende 'sterrentrui' die sinds een aantal...

Wielerapp meet: meer fietsers dan ooit actief in de bergen

De van huis uit Nederlandse app MyCols levert profielen van heel veel cols in...

Column | De afgelopen Tour de France en het dopingduiveltje

In onze Vuelta-special/Tourterugblik (hier te bestellen) blikken we zoals de titel al zegt vooruit...