Marion Rousse onthult: 'Julian reed lang met breukje in kuitbeen en had er na Strade genoeg van'

Inmiddels lijkt Julian Alaphilippe weer helemaal boven Jan. Hij won deze Giro op indrukwekkende wijze een rit en is verder ook veel in de aanval - in de graveletappe werd hij tweede. Maar de Fransman van Soudal Quick-Step maakte de afgelopen jaren veel mee op het gebied van blessureleed, en zelfs dit jaar kreeg hij nog het nodige te verduren.

Superbenen die pijn deden

Dat vertelt zijn vrouw Marion Rousse tegen Sporza. Er was natuurlijk het interview van Lefevere met magazine Humo waarin Lefevere de wind van voren kreeg van zijn ploegbaas, maar ook fysiek was er nogal wat malheur. De vorm was goed, maar er was iets aan de hand...

"Toen Julian nog voor het einde van de Strade al op de ploegbus zat, belden we met elkaar. Hij zei toen dat hij er een beetje genoeg van had. Julian had zich al lang niet meer zo goed gevoeld, maar hij kon het niet tonen op de fiets. Tijdens Milaan-Sanremo ging Julian ter hoogte van zijn ploegauto rijden. Hij zei toen tegen ploegleider Bramati dat hij superbenen had, maar dat ze ook pijn deden."

Breukje in kuitbeen

En daarmee bedoelde hij niet de pijn van verzuring. Na La Primavera, waarin Alaphilippe na een lekke band alsnog negende werd, bleek Alaphilippe een breukje in z'n kuitbeen te hebben.

"De dokter had in een berichtje geschreven dat dat betekende dat hij zes weken zou moeten rusten. Het eerste wat ik tegen Julian zei was dat de Ronde rijden met zo'n blessure heel moeilijk zou worden. Zeker door het gedokker op de kasseien."

Tegen beter weten in startte Alaphilippe toch in de E3 Saxo Classic en de Ronde van Vlaanderen. Hij maakte er niet veel klaar. Maar een dikke maand later is het tij dus helemaal gekeerd. Rousse ziet dat haar man weer de oude is. Ze genoot van zijn etappewinst, die erg emotioneel was.

"Toen Julian op 130 kilometer van de streep ten aanval trok, dacht ik: "Waar rijd je naartoe, Julian? Ik zat de hele dag lang als een stresskip in de zetel. Maar uiteindelijk heeft Julian met veel klasse en panache de etappe gewonnen. Als je 10 keer op een jaar wint, zou dat minder emoties teweegbrengen. Maar voor Julian was het een bevrijdende zege na een moeilijke periode."