Patrick Lefevere begrijpt organisatie Strade Bianche niet: 'Waarom iets proberen te herstellen dat niet kapot is?'

Zwaar, zwaarder, zwaarst. Dat is de ontwikkeling van het parkoers van Strade Bianche samengevat in drie woorden. De Toscaanse gravelkoers kent dit jaar het zwaarste parkoers ooit. Patrick Lefevere begrijpt niet waarom de organisatie deze weg ingeslagen is. "Ze slaan volledig de plank mis", stelt hij in zijn column in Het Nieuwsblad.

Extra lus en nieuwe strook

In 2024 werd Strade Bianche plots een stuk zwaarder. Er werd een extra lus van dertig kilometer toegevoegd aan de finale. Daarin nog een extra beklimming van zowel de Colle Pinzuto en Le Tolfe erbij. Dit jaar is de Italiaanse klassieker nóg zwaarder. De organisatie voegde namelijk een extra gravelstrook van 9,3 kilometer lang toe.

Strade Bianche is hierdoor nu 213 kilometer lang, kent 81,7 kilometer aan gravelwegen en bijna 4000 hoogtemeters. "Sorry, dit heeft voor mij niks meer met Strade Bianche te maken", vindt Lefevere, die eerder deze week een nacht in het ziekenhuis verbleef. "Ze slaan volledig de plank mis."

De oud-teambaas van Soudal Quick-Step, die sinds eind 2024 met pensioen is, snapt niet wat de organisatie bezielt. "De Strade in zijn oorspronkelijke vorm zit zo goed in elkaar: schitterende beelden van bestofte renners tussen de cipressen, op een parkoers dat klassieke types en kasseirenners min of meer gelijke kansen gaf."

La Planche des Belles Filles

"Waarom iets proberen te herstellen dat niet kapot is?", is de logische vervolgvraag van de Belg. "Oké, je kan azen op het statuut van monument. Maar een monument gaat minder om afstand dan om deelnemersveld. Wat je wint aan de ene kant, verlies je aan de overzijde. Van der Poel, Van Aert en co. doen niet mee. Vind je het raar in een wedstrijd met bijna vierduizend hoogtemeters?"

Bekijk ook

Wie wint Strade Bianche? Dit zijn de voorspellingen van onze redactie (voor de mannen- en de vrouwenkoers) | Wieler Revue

Tot slot vergelijkt Lefevere de parkoersontwikkeling met die van La Planche des Belles Filles in de Tour de France. "Toen die zijn entree maakte, vonden we dat allemaal 'wauw'. Maar toen was het ineens Super Planche des Belles Filles geworden, met nog een grindstrook van tweehonderd meter erbij. Resultaat: de hele dag geen koers, met alleen een paar schermutselingen op die laatste strook. Dat was ook perfect te voorspellen."