Religieus geworden Remco Evenepoel kreeg complicatie tijdens revalidatie: 'Het is nog niet in orde en doet pijn' 

Remco Evenepoel maakt morgen zijn comeback nadat hij in de winter een onfortuinlijk ongeluk meemaakte waarbij hij tegen de openslaande portier van een busje van de Belgische Post opknalde. Vrijdag is hij terug in koers als hij van start gaat in de Brabantse Pijl.

Evenepoel vindt het geloof

De weg naar z'n rentree toe was er eentje met hobbels. Op de persconferentie voor z'n eerste koers van het seizoen vertelde Evenepoel er nog eens over. "Het was niet makkelijk om iedereen te zien trainen en zelf nog zes weken niets te kunnen doen in het slechte Belgische weer."

Hij vertelt hoe hij steun vond bij famnilie en vrouw, én bij een hogere macht "Gelukkig kon ik rekenen op veel steun van Oumi en mijn familie. We hebben samen veel gebeden. Ik heb het geloof ontdekt in het afgelopen jaar. Voor mij was het een houvast."

Die houvast kon hij gebruiken, want het was een onzekere periode. "Na enkele weken van mijn revalidatie merkten we een zenuwblessure op. Het is nog niet in orde en doet pijn, maar gelukkig is het niet zo belangrijk als renner."

Om de ernst van het euvel weer te geven, haalt Evenepoel er wat andere sporten bij. "Mocht ik basketballer, tennisser of volleyballer zijn, was mijn carrière voorbij. Morgen wordt mijn schouder stevig ingetapet om de klappen van de kasseien op te vangen. Ideaal is het niet, maar mijn benen moeten de pedalen doen draaien."

Geen sprake meer van stoppen

In een tête-a-tête met Sporza ging hij nog in op de mededeling die hij op Instagram deed. Evenepoel had het zo zwaar gehad dat hij aan stoppen dacht.

"Het is een lang proces geweest waarbij ik in het begin geen eindpunt had. Het was moeilijk in te schatten hoe ernstig die zenuwblessure is. Nog altijd eigenlijk. Er leek geen einde aan te komen, want we wisten niet wanneer het genezen zou zijn. Bij een eerste zware blessure zit je vol vuur, de tweede keer is dat minder en de derde keer - zeker op korte tijd - is het nog wat minder."

"Dan twijfel je of je het nog wil. Of dat afzien het wel waard is. Wil je al die dingen er nog voor opofferen? Ja, op een bepaald moment heb ik aan stoppen gedacht. Zo ernstig was het. Ik heb er dan thuis over gesproken en heb er een paar dagen en weken laten overgaan. Bij de fysiotherapeut en op de rollen kwam de motivatie zoetjesaan terug. Het leven kwam weer in mij. Nu is er dus geen sprake meer van stoppen."

Evenepoel heeft er weer zin in en is er klaar voor. "Het zal me zeker motiveren dat ik dicht bij eigen huis en ouderlijke thuis rijd. Ik wil plezier beleven."