Circus Tour | Franse rijmpjes, lugubere kathedraal en waarom ik na de Tour alle afleveringen van Allo Allo! ga bingewatchen...

Onze redacteur André van den Ende is de komende week in de Tour de France en houd je iedere dag op de hoogte van het Circus dat de Tour de France is. Over een sirene en Frans gefluister, Franse rijmpjes en Franse aanmoedigingen die tot een spraakverwarring van jewelste leidden.

Ik ben blij dat ik de Slag van Duinkerke achter me heb gelaten. Want dat was het, een slagveld, met al die valpartijen. En zoals het een slagveld betaamt, heerste er daarna vooral chaos. Na de finish probeerden gevallen renners zich een weg door de mensenmassa bij de bussen te banen. Het was een logistieke ramp, die je verwacht op een verkeersplein in Mumbai of New Delhi ofzo.

Sirene en Frans gefluister

Bij de bus van Cofidis was het 't mafst. Daar verzamelden zich tientallen journalisten die op een uitleg van Bryan Coquard wachtten over zijn rol in de valpartij van Jasper Philipsen. Uiteindelijk kwam het kleine menneke naar buiten en stortte het journaille zich als een zwerm bijen met hondsdolheid op de Franse sprinter.

Zelf ben ik helaas niet echt brutaal uitgevallen en dus hield ik m'n telefoon met de geluidsopname-app op de vierde rij hoog boven het hoofd van Coquard, met m'n hand in een houding die deed terugdenken aan de grote initiator van de Slag bij Duinkerke (maar dan dus die militaire...).

Na afloop luisterde ik 'm terug en bleek er vooral een sirene die loeide op te staan. Als ik heel goed luisterde, kon ik nog net een fluisterend Fransmannetje hoorde - ik weet eigenlijk ook niet eens wat me bezielde om m'n telefoon er überhaupt bij te houden, want m'n Frans is helemaal niet goed genoeg.

Enfin (één van de 27 Franse woorden die ik ken), het was niet zo leuk daar in Duinkerke - althans, bij de finish dan, de mosselen en het fijne Vlaamse gezelschap van oudere heren en dames uit Waregem in restaurant Le Roi de la Moule maakten later een hoop goed.

'La victoire pour Gregoire!'

Een dag later is alles anders. De zon scheen voor de verandering eens vanaf de ochtend al en zo hectisch als het was na de finish in Duinkerke, zo gemoedelijk gaat het eraan toe in Amiens - niet in de kathedraal overigens, de grootste van Frankrijk volgens het routeboek, als bewijs daarvoor het gezellige lugubere houtsnijwerkje dat je als foto bij dit stuk ziet.

Maar buiten de kathedraal was het weer een départ als vanouds. Met name de Fransen zelf hadden er zin in. Vooral bij Groupama-FDJ. Een superfan had een rijmpje gemaakt. En ik hanteer vaak het credo: 'Als het rijmt dan is het waar'. De meneer liet maar wat graag z'n dichtkunsten zien voor een foto en schreeuwde het later op commando van renner Cyril Barthe ook nog door de straten van Amiens: La victoire pour Gregoire!

Que vin?

Die Romain Gregoire is een van de vele talentvolle Franse renners die eraan komen - of er eigenlijk al zijn. Een ander is Kevin Vauquelin. In de eerste dagen was het me ook al opgevallen: de Fransen roepen hem iets toe als hij voorbij rijdt. Een koosnaampje dacht ik.

In het kader van de voxpopjournalistiek liep ik naar de dranghekken en vroeg wie er Engels sprak om me zo uit te kunnen leggen wat ze waarom riepen. Niemand bleek Engels te spreken, maar in m'n beste Frans kwam ik erachter dat de Fransen op hun beurt in hun beste Frans gewoon Kevin riepen - maar dat klinkt dan als Que vin! ofzoiets.

Ik voelde me een beetje dom en nam me voor om bij thuiskomst weer eens wat afleveringen van Allo Allo! te gaan bingewatchen om m'n Frenglish (Engels met Franse tongval) bij te spijkeren.

Over bingewatchen gesproken: misschien doe ik het we op de telefoon van Mathieu van der Poels teambaas Philip Roodhooft. In Rouen bekeek ik immers de laatste kilometer van de etappe ook al op zijn telefoon. La victoire ging naar Tadej Pogacar, Gregoire werd vijfde.