Terwijl zoon Mathieu van der Poel naar een tweede plek sprintte in Rouen, stond vader Adrie er enkele honderden meters verderop ietwat beteuterd bij. Hij had vrijwel niets kunnen zien van het spektakelstuk dat zich ontvouwde in de technische finale. Toch spraken we hem eventjes na afloop over de verrichtingen van zijn zoon.
"Ik heb 0,0 kunnen zien van de finale. Het was best weer chaotisch om hier te komen en ik heb geprobeerd om op de telefoon te kijken, maar we hadden helemaal geen verbinding. Uiteindelijk heb ik via de radio vernomen dat hij tweede geworden is."
Dat moet toch een beetje frustrerend zijn?
"Ik was al blij dat ie ging sprinten. Dat kon ik van ver horen. Ik vond de finale vrij tricky weer. Het was supertechnisch en het was constant knokken om van voren te zitten. Je hoeft niet perse bergetappes te hebben om spanning te krijgen. Ik heb de plaatselijke ronde zelf gereden en ik sta er echt van te kijken dat ie op het laatste klimmetje mee zit. Niet met Pogacar en Vingegaard natuurlijk, maar wel met Evenepoel. Dat vind ik wel superknap van hem."
Had je dat vanmorgen niet gedacht?
"Jawel, maar toen had ik het slotklimmetje nog niet gezien. Toen wist ik dat het kantje-boord werd. Deze finale was zelfs lastiger dan Luik-Bastenaken-Luik. Deze klim kun je vergelijken met de Roche-aux-Faucons. Dat is al heel pittig hè."
Dit is een goed antwoord na de rampdag van gisteren met de val van Philipsen...
"Ja, hij heeft in de afgelopen jaren veel bijgeleerd. Hij heeft zich anders voorbereid op de Tour dan andere jaren en dat blijkt goed te werken. Dat hebben we ook al in de Dauphiné gezien. Je mag zeker niet onderschatten hoe belangrijk de zege van Jasper Philipsen was in de eerste etappe. Dat geeft een team een enorme boost. Gister was een echte baaldag maar het leven gaat wel gewoon verder. Je zag al meteen na de start dat de ploeg het gat beperkt hield met de vluchters en dat geeft vertrouwen. Het is de beste manier om de ellende van gisteren te vergeten."
Zie je Mathieu morgen na de tijdrit nog in het geel staan?
"Je weet het nooit bij hem. Er komen na de tijdrit ook weer twee mooie etappes aan voor hem. Misschien pakt hij daar de trui wel weer terug mocht ie hem verliezen. je moet in elk geval knokken voor die trui tot de eerste bergrit vind ik."