Wegkapitein én Tourdebutant Tim Naberman geniet (inmiddels) in Frankrijk: 'Het was even wennen, het was best veel, mentaal ook'

Tim Naberman, het is vermoedelijk niet een naam die veel mensen in hun Tourspelletje gespeeld hebben. Misschien alleen wat vrienden en familie, want dan moet je toch eigenlijk wel.

Naberman jonge wegkapitein

Hij zal ze niet veel punten opleveren. De 26-jarige renner van Picnic-PostNL is namelijk geen afmaken. En eigenlijk heeft hij die ambitie ook niet. Op z'n 26ste is hij al wegkapitein. En toch ook een Tourdebutant. Dat klinkt wat vreemd bij elkaar. Na z'n tijdrit maakte Naberman even wat tijd voor Wieler Revue om het over z'n eerste Tour te hebben.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Die rol van wegkapitein past hem als een jas, zo legt uit. "Ik ben al begonnen bij het opleidingsteam, dus ondanks dat het nu m'n vierde jaar prof is en m'n eerste Tour, zit ik eigenlijk al zeven jaar bij de ploeg. Ik weet precies hoe de ploeg reilt en zeilt en ik kan heel goed met de ploegleiders overweg, dat helpt ook. Ik kan kort schakelen met ze."

"Ik denk dat ik gewoon de kunst beheers om vol in koers toch het overzicht te bewaren. Kijken wat er gebeurt en daarnaar handelen. ik moet op die manier het plan van de ploeg bewaken."

Voldoening

Als we hem vragen of hij misschien ook eens voor z'n eigen kans mag gaan in de vlucht deze Tour, schrikt hij er bijna van. "Mijn opdracht deze Tour is, met de jongens een etappe proberen te winnen, haha."

"Stel dat ik in de vlucht zit en ik kom in de positie, dan ga ik er altijd voor natuurlijk, maar als ik realistisch ben, dan ben ik hier echt om de ploeg te helpen en is dat waar ik het belangrijkst kan zijn. Dat geeft ook heel veel voldoening voor mij."

Mijn opdracht deze Tour is, met de jongens een etappe proberen te winnen, haha. Ik moet het plan van de ploeg bewaken en het overzicht in de koers te bewaren. Kijken wat er gebeurt en daar naar handelen. "

Een wegkapitein op jonge leeftijd dus. "Normaal kan ik dat ook goed in kleinere koersen, omdat ik die koersen ook al ken vaak. Nu was het de eerste twee dagen wel even schakelen in de Tour omdat het zo anders is en kan ik ook weer meer m'n normale rol op me nemen."

En die normale rol is dus niet voor eigen kans gaan. Kriebelt het nooit bij Naberman? "Stel dat ik in de vlucht zit en ik kom in de positie, dan ga ik er altijd voor natuurlijk, maar als ik realistisch ben, dan ben ik hier echt om de ploeg te helpen en is dat waar ik het belangrijkst kan zijn. Dat geeft ook heel veel voldoening voor mij."

Normaal is het heel normaal...

Naberman geeft daar een mooi voorbeeldjes van. "In de sprint van maandag deed ik een lead-out tot op 3 kilometer van de finish en toen werd Pavel (Bittner, red.) vijfde. Dat was mooi. En als je ziet dat Oscar dinsdag achter de echt groten de best of the rest was, dan is dat ook supergaaf."

Dat het in de Tour is, maakt dat werk extra mooi. "Normaal is het heel normaal", gooit Naberman er een soort Cruijffiaanse uitspraak uit. "Maar nu rij je wel ín de Tour de France met vijf man op kop van het peloton en dat Pavel ook zei 'met 100 meter te gaan dacht ik: ik kan nog winnen'. Op zo'n moment realiseer je wel even dat je hier niet in zomaar een koersje bent, maar dat het echt de Tour de France is."

Een overwhelming droom

Op dat podium wil iedere wielrenner zijn, en dat geldt ook voor Naberman. "Ik ben als klein kind wel 's op vakantie geweest in Frankrijk en heb ook langs de kant gestaan om petjes en shirtjes te vangen en dergelijke, dus het was wel altijd een droom om hier te kunnen zijn."

Het is een droom en Naberman ziet er na z'n tijdrit nog zo fris als een hoentje uit, maar hij geeft ook wel aan dat het in de eerste dagen niet vanzelf ging.

"De eerste twee dagen waren overwhelming. Ik was toch nog verbaasd over hoeveel mensen er zijn en de druk die er bij komt kijken. De eerste dag was het dan ook qua parkoers heel chaotisch , gelukkig zijn we daar bijna allemaal ongeschaafd vanaf gekomen."

"Maar het was dus best wel effe wennen, het was best veel, mentaal ook. De derde dag voelden we ons eigenlijk allemaal wel weer redelijk normaal en konden we ook goed ons plan uitvoeren. Dus nu ben ik er wel aan gewend", aldus de geboren Genemuider.

Goed water in Genemuiden

En opvallend genoeg is hij niet eens de enige Genemuider in dit Tourpeloton. Ook Pascal Eenkhoorn van Soudal Quick-Step komt er vandaan. "We hebben goed water in gemeente Zwartewaterland denk ik haha."

"Ik ken Pascal bestwel goed. Toen we nog allebei in Genemuiden woonden, gingen we weleens samen fietsen. Nu woont hij in België en ik in Brabant dus nu zien we elkaar bij de koers en dan maken we altijd wel even een babbeltje van hoe het nu is", besluit Naberman.