José De Cauwer geeft weer commentaar na overlijden dochter, maar het is moeilijk: 'Bám, dan zit je in één keer weer op die andere planeet'

Inmiddels kun je op Sporza alweer een paar dagen naar het vertrouwde stemgeluid van José De Cauwer luisteren tijdens de uitzendingen van de Tour de France. De eerste dagen van de Tour zat Sep Vanmarcke naast Renaat Schotte om het commentaar te verzorgen.

De Cauwer kreeg het nodige te verduren

Daar lag een treurige reden aan ten grondslag: de 51-jarige dochter van De Cauwer overleed een week voor de Tour na een lang ziekbed - ze had al een poos borstkanker, maar recent werden er uitzaaiingen ontdekt en toen was er geen redden meer aan.

Na het eerste weekend schoof De Cauwer weer aan en er is niks aan hem te horen. De analyses zijn kundig als altijd, en er is zelfs plek voor humor met kompaan Schotte.

Maar toch is het natuurlijk moeilijk voor De Cauwer. Ook al omdat hij zijn vrouw verloor op 32-jarige leeftijd. "Ze zijn er nu allebei niet meer, alsof een hoofdstuk uit mijn leven uitgegomd is."

"Wat niet klopt, want er zijn prachtige kleinkinderen. En toch voelt het zo. Iedereen vraagt mij: ‘José, hoe is het met u?' Eerlijk gezegd: ik weet niet hoe het met mij is", maakt De Cauwer van zijn hart geen moordkuil bij Het Nieuwsblad.

Levensvragen

Op de eerste zaterdag van de Tour was de uitvaart van dochter Debbie. Het gaf De Cauwer gelegenheid wat te comtempleren. Hij blikt terug. Een mooie dienst, voor zover een begrafenis mooi kan zijn. Naar het beeld van wie Debbie was."

"Je denkt na over de grote levensvragen: ‘Ben ik er voldoende ­geweest?’ Uiteindelijk is dat allemaal flauwekul achteraf. Ik zat op de roetsjbaan van het leven. Wat is de ideale papa? Degene die alle dagen thuis is? Ik ben zeker niet de beste papa geweest, maar zeker ook niet de slechtste."

Andere planeet

Maandag meldde hij zich weer in de Brusselse commentaarcabine. Goede afleiding? "Dat helpt, ja. Maar soms is dat met een schuldgevoel. Als ik te enthousiast vertel, kan de ­gedachte door mijn hoofd ­schieten ‘ben je het al vergeten misschien?’"

"Natuurlijk niet, maar door de koers tegelijk ­eventjes wel. Als de koers voorbij is, als ik de deur van de VRT achter mij dichttrek, is het back to reality. Bám, dan zit je in één keer weer op die andere planeet", besluit De Cauwer.