Jonas Rickaert over monsteraanval met Van der Poel: 'Ik maakte eigenlijk een grapje, maar Mathieu nam het serieus...'

Wat een dag! Het leek na zaterdag wederom een relatief rustige dag te worden in de Tour, met een sprint als besluit. Er stond wel wat wind, maar waarschijnlijk niet genoeg voor waaiers. Mathieu van der Poel en Jonas Rickaert beslisten echter anders en maakten er voor de kijkers alsnog een mooie dag van, en niet alleen in de finale.

Rickaert grapte tegen Van der Poel

Rickaert blikte bij een Engelse verslaggever van Eurosport terug op de meer dan 170 kilometer die hij in de duo-aanval reed met zijn ploeggenoot. Hij had nog de energie om met een grapje te beginnen. "Pfff, ik denk dat ik morgen naar huis ga, haha. Mijn Tour zit erop..."

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Daarna legde hij uit hoe de vlucht tot stand kwam. Het begon met een een droom, en een grapje. Dat ontstond zaterdagavond al, tijdens het eten.

"Ik wilde altijd al een keer op het Tourpodium staan. De prijs voor de strijdlust was het doel. Ik maakte een grapje tegen Mathieu dat we het wel met z'n tweeën konden proberen, maar het lijkt erop dat hij het serieus nam..."

Langzaam dood

Van der Poel pakte 20 punten voor het klassement om de groene trui. Veel mensen dachten eerst dat het daar om te doen was. Dat zat dus anders. De twee reden een mooie voorsprong bij elkaar.

"Toen gingen we maar door, maar ik langzaam dood, hoe langer de rit duurde. We hebben het echt geprobeerd, het is heel jammer dat het uiteindelijk niet gelukt is voor de ritzege."

Amper gesproken

Onderweg was het vooral gas geven. "We hebben eigenlijk amper gesproken. Tegen het einde zei ik dat ik er helemaal door zat, maar Mathieu zei tegen me dat ik vol moest houden en we elkaar nog nodig hadden. Alleen ik was het echt helemaal leeg."

Rickaert heeft z'n Tourpodium binnen en was toch wel tevreden. "Uiteindelijk hebben we wel een mooie show opgevoerd. Iedere ploegleider die hier passeerde stak z'n duim omhoog. Het was een mooie inspanning", besloot hij.