Het scheelde ontzettend weinig, of Mathieu van der Poel had Alpecin-Deceuninck een weergaloze etappezege bezorgd. De Nederlander strandde in de laatste rechte lijn na een duo-aanval met Jonas Rickaert. Ploegleider Christoph Roodhooft baalt, maar is ook trots.
Te vroege nervositeit
Welk van die twee gevoelens overheersen? "Dat is moeilijk te zeggen", aldus de Belg in gesprek met Sporza. "Op zich was het een mooie etappe, maar we zijn onderweg onverwacht een minuut verloren. Dat komen we op het einde tekort."
Roodhooft doelt op het moment dat er waaiervorming was in het peloton. Dat zou volgens velen pas in de laatste 40 kilometer kunnen gebeuren, maar al op ruim 70 kilometer van de finish brak het peloton in tweeën. "Er was nervositeit en dan zakte de voorsprong ineens naar 3,5 minuten."
In de ultieme slotfase ging het tempo in het peloton natuurlijk nog verder de hoogte in. Op 5 kilometer van de meet liet Van der Poel zijn ploegmakker achter, maar kwam dus nipt tekort. "Maar het had gekund", aldus Roodhooft.
Tussensprint
Terug naar het begin van de etappe. Vrijwel niemand had verwacht dat Van der Poel samen met een ploegmaat vanuit het vertrek aan zou vallen. Volgens Roodhooft was dat ook niet het originele plan.
"We wilden de tussensprint afwachten want we dachten Lidl-Trek daar voor de volle buit zou gaan voor Jonathan Milan", onthult hij. "Maar toen we Asgreen en Romeo zagen zitten achter de auto, zijn we er voor gegaan."
"Maar daarna ging het blok er meteen blok op, en was er dus niemand mee. Dan was het een kwestie om verstandig bezig te blijven, wat goed gelukt is. Er zat wel wat in, maar de laatste anderhalve kilometer was het lastig bergop, en eens hij in het vizier van het peloton was, dan werd het moeilijk", eindigt Roodhooft.
- Cor Vos