Column | Gekkenwerk dat Pogacar de Hautacam benadert alsof het de Cipressa is

Op zaterdag 22 maart van dit jaar maakten we iets mee wat we nooit meer dachten mee te maken. Iets van vroeger, uit de tijd van Eddy Merckx, of nog langer terug. Koers vanaf de Cipressa in Milaan-Sanremo. Geregisseerd door Tadej Pogacar en z'n ploeg.

Gekkenwerk met voorbedachte rade

Hoe dan? Door tekeer te gaan als gekken. Onderaan de voorlaatste helling van La Primavera schoot eerst Tim Wellens z'n pijl af, daarna kwam Jonathan Narváez met een explosie en tot slot stak Pogacar nóg een tandje bij. Wat volgde was een van de mooiste klassiekerifinales van de laatste jaren.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

En precies datzelfde recept paste UAE Team Emirates toe op de Hautacam. Met precies dezelfde renners. Eerst Wellens die de andere klassementsrenners pijn deed, daarna Narváez met een extra versnelling en tot slot Pogacar. Maar toen Narváez uitstuurde, was Jonas Vingegaard al opgebrand. De rest is geschiedenis.

Ze knalden de Hautacam op zoals ze in maart de Cipressa opvlogen, met één piepklein verschilletje. In plaats van een afdaling en een vlak stuk, volgde nu nog doodleuk 11 kilometer klimmen op een berg van de buitencategorie. Gekkenwerk! Maar dan wel gekkenwerk met voorbedachte rade.

Net iets minder kapot

In Milaan-Sanremo had het effect van de fenomenale lead-out bergop dat de beste renners in koers overbleven. Dat waren naast Pogacar ook Mathieu van der Poel en in mindere mate Filippo Ganna. De rest was verslagen. Niet alleen fysiek, maar vooral ook mentaal.

En precies dat probeerde UAE te bewerkstelligen aan de voet van Hautacam. Ze deden het immers ook al in de eerste bergrit van de Dauphiné. Ook daar waren het Wellens en Narvaez die iedereen uitknepen, waarna Pogacar net iets minder kapot zat dan Vingegaard en dus met grote voorsprong won.

Het echte sloopwerk

Met dat strijdplan begonnen ze donderdag aan de slotklim. Dat slaat eigenlijk nergens op, want je rijdt jezelf naar de klote, maar in het geval van Pogacar pakte het andermaal geweldig uit. Iedereen zat diep in het rood waarna het verschil werd gemaakt op pure klasse, maar misschien nog wel meer op mentale kracht.

Daar Visma met hun gedateerde tactiek niet verder komt dan een serie natte scheten, waren ze bij UAE Team Emirates dus bezig met het échte sloopwerk. Fysiek én mentaal.

Geen stiekeme steekspelletjes, maar de benen laten spreken door één dikke pijl af te schieten. Onderaan de klim alles geven om bovenaan te zien wie de sterkste is. Pogacar dus. Boeken toe.