Jonathan Milan heeft zijn tweede Tour-etappe gewonnen. De Italiaan van Lidl-Trek bleef overeind in de laatste kilometer, terwijl Tim Merlier en anderen ten val kwamen, en sprintte naar de zege in Valence. Daarmee verzekert hij zich min of meer voor het groen.
Vier vluchters
De 160 kilometer lange rit van Bollène naar Valence was op papier de laatste kans voor de pure sprinters. Maar ook de aanvallers roken hun kansen, en dus werd er volop demarreert vanuit de start. Uiteindelijk ontstond er een kopgroep van vier.
De namen: Vincenzo Albanese (EF Education-EasyPost), Quentin Pacher (Groupama-FDJ), Mathieu Burgaudeau (TotalEnergies) en andermaal Jonas Abrahamsen (Uno-X Mobility). Daarmee leek het verhaal van de etappe geschreven, maar niets bleek minder waar.
Op iets minder dan 100 kilometer van de finish stak INEOS het peloton ineens in vuur en vlam. Op een klimmetje van de vierde categorie (3,7 kilometer aan 6,6 procent) trok de Britse ploeg de meute op een lint waarna een nieuw spel van demarrages volgde.
Chasse patate Van Aert
Niemand kwam weg, maar het peloton was in tweeën gesplitst. Met sprinters Jonathan Milan en Tim Merlier in het tweede deel. Maar de manschappen van Lidl-Trek stelde orde op zaken. Op 76,5 kilometer van de meet smolten de twee groepen weer samen.
Het achervolgingswerk koste weliswaar de nodige moeite, en daar dacht Wout van Aert van te profiteren. Hij zag heil in de ontsnapping. en probeerde op het tweede en laatste klimmetje van de dag (op 43 kilometer) naar de vier koplopers te springen.
Van de voorsprong van een minuut nam hij al gauw veertig seconden, maar daarna bleef Van Aert hangen. Een ouderwetse chasse patate hing in de lucht, maar de allrounder van Visma | Lease a Bike liet zich wijselijk afzakken.
Natte finale, Abrahamsen probeert
Op het moment dat Van Aert terug postvatte in het peloton, gingen de hemelsluizen open. De laatste 30 kilometer werden verreden op kletsnatte wegen - en rotondes. En dus zagen we de klassementsrenners voorin het peloton opduiken.
De vier mannen reden intussen continu op ruim twintig seconden. Echter, Abrahamsen was overduidelijk de sterkste vluchter en merkte dat de kracht uit de benen vloeide bij zijn kompanen. Hij reed ze daarom uit het wiel en ging solo op 11 kilometer van de meet.
En zo werd het de eenzame Abrahamsen tegen een op hol geslagen peloton. Een oneerlijk gevecht, dat op 4,5 kilometer ten einde kwam. En dus maakten we ons op voor de laatste massasprint van de Tour de France 2025.
Massale valpartij, Milan wint
Door het natte wegdek en de vele rotondes in de finale werd het peloton op een lint getrokken. Daarom leken valpartijen uit te blijven, maar dan toch werd er massaal gevallen. Vlak voor de boog van de laatste kilometer gingen ze vooraan in het peloton onderuit.
Favoriet Tim Merlier was het grootste slachtoffer. Hij viel zelf niet, maar werd opgehouden en kon dus niet mee sprinten. Biniam Girmay viel wel en was dus ook uit het veld geslagen. En dus ging er een beperkt groepje sprinten om de ritzege in Valence.
En daarvan was Jonathan Milan duidelijk de sterkste. De Italiaan in het groen versloeg Jordi Meeus en Tobias Lund Andresen. Hij pakte daarmee zijn tweede ritzege en pakte een karrenvracht aan punten voor het puntenklassement. Daarmee lijkt hij zo goed als zeker van de groene trui.
Uitslag zeventiende etappe Tour 2025
Milan heeft nu 312 punten. Dat zijn er 72 meer dan Tadej Pogacar. Dat lijkt genoeg om de groene trui vast te houden tot aan de finish in Parijs.
Donderdag trekt het peloton de Alpen in (bekijk hier het parkoers). Dan staat de zwaarste bergrit van deze Tour op het programma, met eerst de Col du Glandon, dan de Col de la Madeleine en tot slot de Col de la Loze.