Dylan Groenewegen begon vol goede moed aan de Tour de France. Wieler Revue sprak de sprinter van Jayco-AlUla daags voor de start in Lille. Toen zat hij nog vol vertrouwen en had hij alle ogen gericht op de openingsrit. Maar na rit zeventien, waarin de Nederlander veertiende werd, hangt de vlag er heel anders bij.
'Ik zat te ver'
Van alle vijf de etappes die in een massasprint eindigden, kon Groenewegen niet één keer meesprinten voor de overwinning. Hij zat telkens niet goed gepositioneerd. Ook in de etappe van woensdag, waarin hij achter de massale valpartij op één kilometer van de streep zat. Weg laatste kans.
En dus moeten we helaas spreken van een mislukte Tour voor Groenewegen. De 32-jarige Amsterdammer baalt natuurlijk als een stekker, maar kwam naderhand wel met een reactie - en dat siert hem. "Het is teleurstellend, meer kan ik er niet van maken", zei hij tegen de NOS.
"We deden het op zich wel goed, want we zaten waar we moesten zitten. Op drie kilometer van de finish zaten we prima richting een rotonde. Maar daar was het wat glad en gleed ik een beetje weg. Toen verloor ik wat posities en bij die val zat ik te ver. Alles wat na plek acht zat, was daar al klaar."
'In het begin was ik wat ziek'
Daarmee liep de laatste kans om mee te sprinten ook op niets uit. "De vorige keren zat ik net niet in positie. Het lukt tot dusver gewoon niet. Veel treuriger dan dit kun je het nu niet treffen. Nu zijn de kansen op", aldus een balende Groenewegen.
"Zoals iedereen weet werk je hier keihard voor. Je bereid je maanden voor en bent veel van huis voor het grote doel. Dat doel was winnen. Alles leek erop dat het goed ging. In het begin was ik wat ziek, maar dat was de laatste sprints niet meer het geval."
En dus zit er niets anders op dan evalueren en vooruitkijken. "Het is pijnlijk en je wil meer, maar ik kan er niets aan veranderen", besluit Groenewegen, die achtereenvolgend 60e, 13e, 16e, 15e en 14e werd in de vijf vlakke etappes.