Quinn Simmons reed een geweldige Tour de France. De Amerikaan was een zeer sterke kracht in dienst van groene trui-winnaar Jonathan Milan, terwijl hij ook constant de aanval koos. Simmons zat bij de laatste acht genomineerden voor de Prijs van de Strijdlust. Die titel ging uiteindelijk naar Ben Healy.
Champs-Élysées
De beste daguitslag van Simmons was de tweede plaats, maar toen moest hij zijn meerdere erkennen in een ijzersterke Healy. Later in de ronde kwam hij ook nog eens als negende over de meet vanuit een kopgroep. Simmons finishte uiteindelijk als 59ste in het algemeen klassement.
Ook in de rit in Parijs liet hij zich nog eens van voren zien op de Champs-Élysées, maar toen de Montmartre in beeld kwam, zagen we de wapperende manen van Simmons niet meer van voren. Dat had misschien wel een duidelijke reden, want we sluiten niet uit dat Simmons op dat moment al met zijn hoofd ergens anders zat.
Net na de finish ging Simmons namelijk op z'n knieën op de Champs-Élysées. Zijn vriendin Sydney zei ja, waarmee een bijzondere Tour de France nog een beetje meer bijzonder werd voor de renner van Lidl-Trek.
Show
Wieler Revue sprak voor de Tour de France nog met Simmons. Hij vertelde toen onder meer dat hij een beetje show mist in de wielersport. Al zal hij ongetwijfeld ook van het entertainment op de Montmartre genieten als hij het terugziet. "Ik groeide op met Amerikaanse sporten, daar heb je echte supersterren. Dat zijn personaliteiten. Misschien is het een beetje show, maar soms is het echt. Daar is hier wel een gebrek aan."
Simmons vervolgt: “Als je naar het hele model van de sport kijkt zie je dat we geen groot salaris verdienen vergeleken met het aantal mensen dat kijkt. Maar dat ligt deels aan onszelf, we zijn niet zulke goede entertainers. Je moet mensen wat geven om naar te kijken."