Rudi Kemna over de opmars van Onley: 'Hij kon meteen mee met de beste klimmers, maar na de afdaling lag hij dan weer ver achter'

Op de Col de la Loze hing er ineens een renner in het wiel van Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard: Oscar Onley. De Schot van Team Picnic PostNL moest op het laatste steile stuk lossen, maar maakte naam in de voorbije Tour de France. Hij finishte uiteindelijk als vierde in het algemeen klassement. Kan hij een extra stap zetten, dan lonkt het podium.

Investeren

Het is Onley zijn vijfde jaar voor de Nederlandse ploeg en Rudi Kemna heeft de hele ontwikkeling van de kopman meegemaakt. Wat Kemna vooral zag bij Onley: de wil om te investeren in zijn mindere kwaliteiten. Toen hij in 2021 voor de opleidingsploeg van het huidige Team Picnic PostNL ging rijden, werd het proces versneld en groeide Onley in rap tempo uit tot een betere allrounder.

"Hij weet dat hij bepaalde dingen goed kan, maar ook dat hij moeilijkheden had met onder meer positionering en afdalen", aldus Kemna tegen Wieler Revue. "Hij kon altijd goed klimmen, maar in mijn ogen is zijn sterkste punt zijn doorzettingsvermogen en leergierigheid. Het zit bij hem in zijn innerlijke karakter om beter te willen worden, waardoor hij zich makkelijk buiten zijn comfortzone plaatst."

"Hij weet dat hij dat nodig heeft om beter te worden. Daarvoor heb je karakter nodig, want over het algemeen plaats je jezelf niet zo makkelijk buiten je comfortzone. We hebben ook vaak renners gezien die kunnen klimmen en die dan ook vooral willen klimmen. Maar wij hebben Oscar aangegeven dat wanneer je je zwakke punten verbetert, je uiteindelijk ook optimaal gebruik gaat maken van de kwaliteiten die je al hebt. Die komen dan veel beter tot uiting, en dat is wat hij in zijn hoofd heeft geprent."

Ronde van Bretagne

Team Picnic PostNL stuurde Onley in zijn eerste jaar onder meer naar de Ronde van Bretagne, die bekendstaat om de chaos. Hij leerde er met onder meer de hulp van Tim Naberman beter te positioneren. Daarnaast werkte Onley een tijdlang samen met een daalcoach. "Nu komt hij iedere klim aan zonder dat hij te veel heeft moeten doen, terwijl hij vroeger misschien van plaats tachtig naar twintig klom. Nu start hij de klim op plaats twintig."

"Ik herinner me de eerste keer dat ik hem ontmoette op trainingskamp in Calpe. We gingen met de opleidingsploeg de heuvels in. Hij kon meteen mee met de beste klimmers, maar als we vervolgens gingen dalen kwam hij constant als laatste beneden. Echt ver als allerlaatste. Toen hij in het begin met een daalcoach ging werken, zijn er ook momenten geweest dat hij dacht: ik leer het nooit."

"Maar toen hij succes zag, is er meer en meer geloof bij hem gekomen. Toen dat het geval was, ging zijn ontwikkeling door zijn gedrevenheid ook ineens heel snel. De laatste drie jaar heeft Oscar grote stappen gezet."