Wim Vansevenant haalt herinneringen op aan WK 1995 in Colombia: 'We reden door elk rood licht, omdat bij alle stoplichten de maffia stond'

Wim Vansevenant reed vijf keer de Tour de France, maar was er ook twee keer bij op het WK wegwielrennen. Althans, hij was erbij tijdens het WK 1995, maar startte uiteindelijk niet eens. "Ik heb toen twee weken op hoogtestage gezeten in Colorado Springs, en daarna zijn we nog een week naar Duitama in een hotel geweest op drieduizend meter. Dat was ongelooflijk", haalt hij herinneringen op in de podcast Stamcafé Koers.

Drugs

Aangezien Vansevenant opgroeide in een gezin dat de grens amper over kwam, wilde hij graag mee naar Colombia. "Ik dacht: wanneer ga ik nog in Colombia geraken? Ik dacht: dit is het moment."

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Het bleek een hele belevenis in Zuid-Amerika. "Als we gingen trainen, konden we vanuit het hotel één weg nemen. Het was of zeventig kilometer naar links, of dertig kilometer naar rechts. Er was constant beveiliging mee op een crossmotor en we reden de hele tijd langs van die hutjes."

Het was de tijd dat Colombia verscheurd werd door drugsgeweld. Pablo Escobar was ruim een jaar eerder vermoord, maar dat betekent niet dat de drugsproblematiek in één keer weg was. "Op de luchthaven van Bogota moesten we meteen de bus in en aan elk stoplicht stond iemand van de maffia."

"We zijn voor geen enkel rood licht gestopt, ze reden er zo doorheen. Dat weet ik nog heel goed. Dat was een rammelkar, joh. Ik dacht in die bus: wat is dit hier? In de bergen kon je door de mist geen tien meter ver kijken, maar de chauffeur racete met zeventig kilometer door de bergen heen."

Ziek

Eenmaal in het hotel bleek het ook geen alledaagse hotel, aldus Vansevenant. "De deur van het hotel was niet met een klink, hè. Het was met een grendel. Metalen deuren met een grendel en een normaal slot eraan. Alle vensters werden beveiligd met tralies. Dan kun je je niet voorstellen."

Ook sportief viel er weinig te halen voor de Belgen. "We zijn het parkoers gaan verkennen. We reden die berg op en ik was buiten adem. Ik kom aan de auto van bondscoach Eddy Merckx en zeg: wat is dit hier met die hoogte? Plotseling hoor ik iemand met veel kabaal achter me naderen. En ik word vervolgens door een Colombiaans mannetje van twaalf jaar voorbijgereden op een oude en defecte BMX..."

Vansevenant stond uiteindelijk niet eens aan de start. "Ik ben uiteindelijk niet gestart, omdat ik twee dagen voor het WK ziek werd. Ik was al een kilo of vier kwijtgeraakt op twee dagen tijd. Het was spijtig, maar achteraf gaat het niet veel veranderd hebben."