Column Rik Vanwalleghem | AI over de Tour

In ons laatste magazine, die je hier kunt bestellen, blikken we terug op de Tour de France en kijken we vooruit naar de Vuelta en het WK. Dit is de fraaie column over AI en de Tour die Rik Vanwalleghem ervoor schreef.

Artificiële Intelligentie

We worden steeds dommer. Onze kunde te rekenen droegen we over aan de rekenmachine, ons geheugen aan Google, onze navigatiekunde aan gps, onze meertaligheid aan Google Translate. En nu is er Artificiële Intelligentie. Waardoor je straks - wat zeg ik, nu alreeds! - ook niet meer moet kunnen schrijven.

Ik wilde in deze column mijn licht laten schijnen over de voorbije Tour de France. Over hoe die Tour dringend toe aan vernieuwing. Maar, door omstandigheden kwam ik onder tijdsdruk te staan. Ik dacht: ik leg de vraag voor aan AI. Over een aantal maanden neemt die hoe dan ook toch mijn taak als columnist van mij over.

Dit waren de voorstellen die ik kreeg op mijn prompt: "Hoe kan de Tour de France spannender en aantrekkelijker worden gemaakt?"

Eerste idee AI

'In dit essay wordt besproken wat er kan veranderen om de Tour een nieuwe impuls te geven.

Door de Tour te verkorten, bijvoorbeeld naar twee weken, wordt het evenement intensiever. Renners zullen minder moeten sparen voor de lange termijn en kunnen vaker voluit koersen. Dit kan het aantal aanvallen en spektakel verhogen, en wellicht meer kanshebbers voor een etappezege opleveren.

Bovendien past een kortere Tour beter in de drukke sportzomer, waardoor het publiek minder snel afhaakt. Van de andere kant: een langere Tour zou extra uitdagingen bieden. Renners zouden nog strategischer moeten rijden, herstelvermogen wordt nog belangrijker en verrassingen zijn bijna onvermijdelijk.

Echter, het risico is dat het publiek en de renners uitgeput raken, waardoor de interesse mogelijk juist daalt. Maar ook: drie weken biedt een mooie balans tussen spanning, traditie en uitdaging. Het is lang genoeg om een verhaal te vertellen, maar niet zo lang dat het zijn aantrekkingskracht verliest.

Toch moet men waken voor voorspelbaarheid: als klassementsrenners vooral afwachten tot de laatste dagen, kan het middenstuk van de wedstrijd aan spanning inboeten.

Tweede idee AI

De laatste jaren zien we steeds meer korte, explosieve etappes die zorgen voor spektakel. Ze zijn intensief, stimuleren aanvallen en laten minder ruimte voor voorspelbare 'controle' door grote ploegen. Hierdoor ontstaan vaker verrassende situaties en heroïsche solo's.

Anderzijds: langere etappes van boven de 200 kilometer bieden een uniek karakter: uitputting, uithoudingsvermogen en slimme koersinzichten worden beloond.

Derde idee AI

De magie van de Tour leeft in de bergen. Maar moet de Tour zwaarder worden, of juist toegankelijker? Meer beklimmingen kan zorgen voor nog meer vuurwerk in het klassement. Toch kan het te veel van het goede worden: als de verschillen in het klassement te groot worden, verliezen latere bergritten hun spanning.

Minder bergen geven sprinters en klassieke renners meer kansen en kunnen de strijd om de gele trui spannender maken doordat het klassement dichter bij elkaar blijft. Wel bestaat het risico dat de Tour daardoor aan heroïek inboet.

Vierde idee AI

Je zou ook het aantal renners per ploeg kunnen verlagen naar zes of zeven. Dan wordt het moeilijker voor één team om de koers te controleren. Dit nodigt uit tot opportunistisch koersen en onverwachte scenario's.

Maar als een ploeg door ziekte of valpartijen verschillende renners verliest, komt hij er niet meer aan te pas en is de Tour niet interessant voor hen.

Vijfde idee AI

Misschien moeten er meer etappes in het buitenland worden gereden. Dat vergroot de uitstraling van de Tour en biedt nieuwe landschappen en uitdagingen. Maar dat kan ook het Franse karakter van de wedstrijd ondermijnen en logistiek complex zijn.'

Tot zover de analyse en adviezen van AI. Ik stelde bijkomende vragen en deed bijkomende voorstellen, maar dat bleef maar doorgaan met enerzijds dit, maar anderzijds dat. Zo ook de conclusie:

Conclusie AI

'De Tour de France vernieuwen is een delicate balans tussen traditie en vernieuwing. Door te spelen met de duur van de wedstrijd, de lengte en het profiel van etappes, het aantal beklimmingen, de teamgrootte en de mate van internationalisering, kan de Tour spannend blijven voor huidige en nieuwe generaties.

Het is vooral belangrijk om het onverwachte te blijven omarmen, zodat elke etappe een avontuur is. Of de Tour nu korter, langer, zwaarder of internationaler wordt - het draait om beleving, strijd en heroïek.

Met een open blik op innovatie en respect voor het verleden ligt een prachtige toekomst in het verschiet voor 's werelds beroemdste wielerwedstrijd.'

Tja, zo kan ik het ook. Maar voor hoe lang nog?