Ploeggenoot en ploegleider prijzen Arnaud De Lie nu de hemel in: van 'de hele tijd huilen' naar 'één van de beste renners ter wereld'

Arnaud De Lie is weer helemaal terug na een waardeloos voorjaar. blijft zijn erelijst uitbreiden. Na de GP de Morbihan en Tro Bro Leon mocht de 23-jarige Belg zondag met de Bretagne Classic in Plouay weer een eendagskoers bijschrijven.

De koers over 261 kilometer – de langste die hij ooit won – kende een loodzwaar nieuw parkoers met ongeveerg 4.800 hoogtemeters. Toch sprintte De Lie overtuigend naar de winst (Olav Kooij werd derde).

Lang leek het een koers voor de punchers, maar alle aanvallen strandden. Uiteindelijk besliste De Lie het in de sprint. Zelf relativeerde hij de 'klimkoers'-stempel: “Op dit parkoers is het reliëf verdeeld over vele korte hellingen. Het is geen Lombardije waar je echt lang moet klimmen”, zei hij tegen Het Nieuwsblad.

Terug na een dramatisch voorjaar

De zege in Bretagne krijgt extra glans door de moeilijke maanden die eraan voorafgingen. In het voorjaar van 2025 viel De Lie keer op keer uit: hij haalde zijn niveau net als in 2024 totaal niet (mede door ziekte, maar ook 'gewoon' omdat hij slecht was). Andermaal opgaves in klassiekers die normaal op zijn lijf geschreven zijn.

Vooral Gent-Wevelgem staat in het geheugen gegrift, waar hij de koers niet eens uitreed en in tranen achterbleef. Lotto-Dstny besloot hem daarop zeven weken uit competitie te halen, om zowel fysiek als mentaal opnieuw op te laden. Die beslissing blijkt nu de juiste geweest: de renner die toen wanhopig leek, oogt anno september weer fris, ontspannen en bovenal hongerig.

Dat bewees hij eerder al met een ritzege én eindwinst in de Renewi Tour, gevolgd door een tweede plaats achter Mathieu van der Poel op de Muur van Geraardsbergen. Met de Bretagne Classic onderstreept De Lie dat hij weer helemaal terug is.

De ploeg stond pal achter De Lie

Binnen Lotto heerste geen moment twijfel dat De Lie ook dit zware werk aankon. Jenno Berckmoes, opnieuw de laatste ploegmaat in de finale, verwoordde het zo:

• “Na de zware beklimming van de Côte de Marta Kerhoat overleefden we zelfs in een kopgroep van twintig renners. Maar ons plan bleef om alles op de sprint te zetten.”
• “Hij is gewoon één van de beste renners ter wereld.”
• “Ik herinner me Gent-Wevelgem nog, toen hij moest opgeven en de hele tijd aan het huilen was. Heel raar, ook omdat ik zelf achtste werd en euforisch was. Het contrast was groot. Nu zijn we altijd aan het lachen. Op de bus, aan tafel, in de koers: overal zie je dat hij weer plezier heeft.”
• “Arnaud heeft het met zijn talent niet nodig om te leven als een robot. Als hij plezier heeft op de fiets, komt het vanzelf goed.”

Ook ploegleider Tony Gallopin benadrukte de mentale veerkracht van zijn kopman:

• “Als Arnaud in topvorm is, kan hij fysiek én mentaal ongelofelijk diep gaan.”
• “De Ronde van Zwitserland was onze eerste koers samen na zijn lange pauze. Ik zal niet zeggen dat daar een andere mens voor mij stond, maar hij was veranderd. In de koers had hij het heel moeilijk, maar toch heeft hij nooit getwijfeld of zich in zichzelf gekeerd. Een kwartier na elke etappe kon hij rustig praten over de weg die voor hem lag.”

Koeien, plezier en dertig zeges

Voor De Lie is de overwinning in Plouay opnieuw een bewijs dat hij helemaal terug is na zijn dramatische voorjaar. Zijn plezier op de fiets – en op de boerderij thuis bij de koeien in Lescheret – is de sleutel. Intussen staat de teller al op dertig profzeges.