WK

WK tijdrijden | Evenepoel versus Pogacar, en verder? Dit zijn de medaillekandidaten in Rwanda

Remco Evenepoel en Tadej Pogacar zijn de grote favorieten voor het WK tijdrijden in Rwanda. Maar wie doen er nog meer mee?

Leon Janssen Leestijd 5 minuten
WK wielrennen
WK Rwanda
WK tijdrijden
Remco Evenepoel Remco Evenepoel
Tadej Pogacar knipoogt in de gele trui Tadej Pogacar
arensman wk tijdrijden

Remco Evenepoel versus Tadej Pogacar

De titelstrijd op de tijdrit lijkt dit jaar te gaan tussen Remco Evenepoel en Tadej Pogacar. De regerend en tweevoudig wereldkampioen is op basis van die titels alleen al de te kloppen man op het WK tijdrijden, maar de Sloveense alleskunner vormt dit jaar een grote bedreiging.

Dat heeft alles te maken met het parcours in Kigali, Rwanda. De tijdrit is 40,6 kilometer lang en en kent in totaal 680 hoogtemeters. Daarin krijgen de renners de Côte de Peage (2 kilometer aan 6 procent), de kasseienklim Côte de Kimihurura (1,3 kilometer aan 6,3 procent) en twee versies van de wat langere Côte Nyanza voor de kiezen.

Daarmee krijgt Pogacar een parcours op maat voorgeschoteld. Bij eerdere deelnames aan het WK tijdrijden kwam hij niet verder dan een zesde plaats. Maar op deze loodzware tijdrit vormt hij zonder twijfel de grootste bedreiging voor Evenepoel.

Medaillekandidaten WK tijdrijden

Het is heus niet alleen maar Pogacar en Evenepoel wat de klok slaat op het WK tijdrijden. Er doen nog veel meer toppers mee. De verrassende wereldtitel van Tobias Foss (die doet dit jaar niet meer) in 2022 heeft ons geleerd dat er altijd een verrassing in de lucht hangt.

Bovendien ligt er minstens een bronzen medaille klaar voor the best of the rest. Hieronder sommen we de beste tijdrijders naast Evenepoel en Pogacar op die meedoen aan het WK tijdrijden.

Jay Vine

jay vine wk tijdrijden
Jay Vine op het WK tijdrijden 2024 in Zürich

In een peloton fietsen vindt hij lastig, maar alleen fietsen kan Jay Vine als de beste. Of dat nu bergop is of op het vlakke. De Australische bergkoning van de voorbije Vuelta a España is bovendien uit op revanche. Vorig jaar in Zürich lag hij namelijk op medaillekoers totdat hij hard onderuit ging in zijn tijdrit. Hij kwam daardoor niet verder dan de vijfde plaats.

Luke Plapp

Vine is niet de enige Australiër met medaillekansen in Kigali. De andere deelnemer From Down Under kan ook hoge ogen gooien. Luke Plapp werd dit jaar voor de vierde keer Australisch kampioen tegen de klok en werd vijfde in de klimtijdrit in de Tour de France.

Thymen Arensman

Als je de stap van goede klimmer naar dubbele ritwinnaar in de Tour kan maken, kun je dan ook de stap van goede tijdrijder naar medaillewinnaar op het WK maken? Dat Thymen Arensman een behoorlijke tijdrit kan rijden weten we. Zo werd hij vorig jaar vijfde op het EK.

Zijn prestaties op de tijdritfiets zijn dit jaar echter niet je van het. Maar door het lastige parcours kan het wel eens een raar WK worden waarin een verrassende naam als die van Arensman plots komt bovendrijven. De nieuwe Tobias Foss?

Stefan Küng

Met zijn lange en zware lijf lijkt Stefan Küng weinig te zoeken te hebben in Rwanda. Toch behoort Küng bij het rijtje kanshebber(tje)s voor een medaille. De Zwitser gaat voor iemand met zijn gestalte namelijk behoorlijk bergop. Echt in vorm is hij dan weer niet, getuige zijn zesde plaats in de tijdrit van de Vuelta.

Isaac del Toro

Isaac del Toro rijdt tijdrit namens Mexico
Isaac del Toro kan ook een aardig ritje tegen de klok afleggen

Dé man in vorm op dit WK is Isaac del Toro. Hij heeft na de pijnlijke nederlaag in de Giro d'Italia zeven overwinning geboekt, waarvan vier in de maand september. Bovendien kan de 21-jarige Mexicaan een flink eindje alleen rijden, vooral op heuvelachtig terrein. Hij won dit jaar al drie keer na een lange solo.

Iván Romeo

In Zürich veroverde Iván Romeo de wereldtitel bij de beloften. Nu een jaar later doet hij mee bij de profs, en meteen met hoge verwachtingen. De 22-jarige Spanjaard is werd dit jaar zevende in de vlakke tijdrit van de Tour. Hij won dit jaar een rit in de Ronde van Valencia, een etappe in het Critérium du Dauphiné en het Spaans kampioenschap op de weg. Allemaal na een solo.

Magnus Sheffield

Een andere niet te onderschatten naam op het parcours in Rwanda is Magnus Sheffield. De Amerikaan is een hardrijder die erg goed bergop kan, getuige zijn solozege in de slotrit van Parijs-Nice. Een veelwinnaar is hij niet, maar hij heeft al meerdere podiums gereden in tijdritten, waaronder in de Giro en in de Ronde van Romandië.

Net een trede lager: de overige tijdrijders

Komen we uit bij de tijdrijders die in onze ogen nét niet in aanmerking komen voor de top drie. Te beginnen bij het Italiaanse duo Mattia Cattaneo en Matteo Sobrero. Beide bewezen toppers op de tijdrit, die op een goede dag (hoog) in de top tien kunnen eindigen.

paul seixas
Wat kan toekomstig superster Paul Seixas nu al op het WK tijdrijden?

Datzelfde geldt voor het Franse duo. Daar maken Visma-aanwinst Bruno Armirail en mega-talent Paul Seixas hun opwachting. Namens Zwitserland doet Mauro Schmid een gooi naar een topnotering. Bij België maken Ilan Van Wilder en Florian Vermeersch de selectie compleet. Dat terwijl Spanje met Raúl García Pierna ook nog een gevaarlijke klant in huis heeft.

Van Ganna tot Hoole: de grote afwezigen

De naam Tobias Foss kwam al een paar keer voorbij in dit artikel. De voormalig wereldkampioen is er dit jaar echter niet bij. Andreas Leknessund is de enige Noorse tijdrijder op dit WK. Ook tweevoudig wereldkampioen Filippo Ganna is er niet bij. Jammer, maar niet gek gezien het zware parcours tegenover zijn enorme lijf.

Nederlands kampioen Daan Hoole doet ook niet mee. Hij zit met hetzelfde euvel als Ganna. Deze tijdrit is niet op het lijf geschreven van de specialisten. Daarom doen ook tempobeul Joshua Tarling en Europees kampioen Edoardo Affini niet mee.

Voormalig olympisch kampioen Primoz Roglic rijdt wel de wegrit, maar niet de tijdrit. Dat komt omdat hij na de Tour niet fit genoeg was om beide kampioenschappen te betwisten.

Deelnemers WK tijdrijden 2025 in Rwanda

  • Australië: Luke Plapp en Jay Vine.
  • België: Remco Evenepoel, Florian Vermeersch en Ilan Van Wilder.
  • Benin: Ricardo Sodjede.
  • Canada: Laurent Gervais en Michael Leonard.
  • China: Jiankun Liu en Haoyu Su.
  • Colombia: Walter Vargas.
  • Duitsland: Miguel Heidemann.
  • Estland: Rein Taaramäe.
  • Ethiopië: Negasi Abreha en Bizay Redae.
  • Frankrijk: Bruno Armirail en Paul Seixas.
  • Gambia: Jammeh Alieu en Ousman Janneh.
  • Ghana: Victor Akpabli en Solomon Tagoe.
  • Grenada: Red Walters.
  • Guinee-Bissau: Apolinário Cá.
  • Guyana: Briton John.
  • Ierland: Ryan Mullen en Darren Rafferty.
  • Italië: Mattia Cattaneo en Matteo Sobrero.
  • Jordanië: Majid Abu Harrah.
  • Kenia: Edwin Ndungu.
  • Komoren: Abderemane Dahalani.
  • Malawi: Yusuf Mejah en Gift Nazombe.
  • Mali: Yaya Diallo en Siriki Diarra.
  • Mauritius: Aurelien De Comarmond en Alexandre Mayer.
  • Mexico: Isaac del Toro en Eder Frayre.
  • Nederland: Thymen Arensman.
  • Noorwegen: Andreas Leknessund.
  • Oeganda: Charles Kagimu en Jordan Ssekanwagi.
  • Oekraïne: Anatolii Budiak.
  • Qatar: Fadhel Al Khater en Nayef Al Mesallam.
  • Rwanda: Moise Mugisha en Shemu Nsengiyumva.
  • Sierra Leone: Ibrahim Jalloh en Mustapha Koroma.
  • Slovenië: Tadej Pogacar.
  • Spanje: Raúl García Pierna en Iván Romeo.
  • Tanzania: Bonifacee Ngwata en Hassan Sharif.
  • Turkije: Ahmet Örken.
  • Verenigde Staten: Will Barta en Magnus Sheffield.
  • Zuid-Afrika: Brandon Downes en Byron Munton.
  • Zuid-Soedan: Jalal Edward en Dictor Mut.
  • Zwitserland: Stefan Küng en Mauro Schmid.
  • Neutrale vlag: Artem Nych.
  • Olympisch vluchtelingenteam: Ahmad Wais.