Achter de glans van Kigali
Vandaag start het WK wielrennen Rwanda met de tijdritten (tv-spoorboekje hier). Kigali toont zich aan de wereld als modern en gastvrij: goede wegen, nieuwe hotels, een gloednieuwe luchthaven. Maar achter die façade schuilt een ijzeren dictatuur van president Paul Kagame.
Dictatuur met ijzeren greep
Verkiezingen leveren Kagame meer dan 99 procent van de stemmen op. Oppositieleiders en journalisten verdwijnen achter tralies of sterven onder verdachte omstandigheden. Rwanda presenteert zich als vooruitstrevend land, maar in werkelijkheid ontbreekt vrijheid van meningsuiting en is kritiek levensgevaarlijk.
Kindsoldaten en massa-executies in Oost-Congo
Het WK wielrennen Rwanda speelt zich af terwijl duizenden Rwandese troepen in Oost-Congo vechten. Zij steunen de rebellenbeweging M23, verantwoordelijk voor het inzetten van kindsoldaten, brute verkrachtingen en massa-executies. In juli werden meer dan zeventig vrouwen en kinderen standrechtelijk geëxecuteerd in het Virunga-park.
Sport als propaganda
Dat juist dit Rwanda het WK wielrennen mag organiseren, roept scherpe kritiek op. Net als de Olympische Spelen van Hitler in 1936 of het WK voetbal onder Poetin in 2018 gebruikt Kagame sport om zijn imago op te poetsen. Het kampioenschap is propaganda, geen neutraal sportfeest.
Slachtoffers zonder stem
“De wantoestanden zijn flagrant en ruim gedocumenteerd,” zegt journalist Samuel Baker Byansi tegen de Vlaamse krant De Standaard. Toch kijkt de wielerunie UCI weg. De echte slachtoffers zijn de burgers van Rwanda en Oost-Congo, die dagelijks leven met geweld, en de renners, die nu deel uitmaken van Kagame’s propagandamachine.
‘In zulke omstandigheden kun je toch geen sportfeest laten doorgaan?’
Voormalig ambassadeur Johan Swinnen noemt het WK een pijnlijke illusie: “De gewelddadige realiteit staat haaks op dit sprookje. In zulke omstandigheden kun je toch geen sportfeest laten doorgaan?”