'Het was een iconische vernedering'
Thijs Zonneveld keek met open mond naar het moment dat Remco Evenepoel in de WK-tijdrit Tadej Pogacar inhaalde, zo vertelt hij in zijn podcast In de Waaier. "Ik twijfelde eraan hoe goed hij was", vertelt Zonneveld over Pogacar. "Hij toonde de voorbije tijd menselijke trekjes, maar dit had ik nooit verwacht... Hoe vaak heeft hij zo'n draai om de oren gehad? Het is een iconische vernedering."
De analist ziet dat het vet een beetje van de soep is bij Pogacar. "Terwijl Evenepoel zijn piek in het seizoen later heeft liggen door zijn gebrekkige winter. Ja, hij heeft tijdrittrainingen moeten missen omdat hij ziekjes was in aanloop naar het Canadese tweeluik."
Dubbele jetlag voor Pogacar
Pogacar vertelde na afloop dat het Canadese tweeluik volledig in functie was van de wegwedstrijd. "Ik snap dat je die rondjes in Canada goed kan gebruiken. Ik snap dat hij het gevoel van hardheid wilde oppikken, maar hij heeft wel een dubbele jetlag meegepikt. Dat helpt niet. Ik vraag me af in hoeverre die wedstrijden in Canada de beste voorbereiding zijn geweest."
Al denkt Zonneveld dat de Sloveen genoeg tijd heeft om te herstellen richting de wegwedstrijd. "Canada is niet ideaal, maar nu heeft hij een week om te herstellen. Dan is die reis er wel uit, denk ik. Volgende week gaat hij normaal beter zijn dan in de tijdrit. Maar toch, als Pogacar zich ergens op focust en vierde wordt... Dat hebben we gewoon nog zelden gezien."
'Hij is niet op z'n allerbest'
Zonneveld zag een ijzersterke Evenepoel, maar tegelijkertijd ook dat Pogacar kwetsbaar is. "Hij is niet op z'n allerbest. Hij kan zondag nog steeds wegrijden in de slotronde, maar in Canada zag je het al. In Quèbec ging hij aan en op hetzelfde klimmetje werd hij al teruggepakt door onder andere Jonas Abrahamsen. Dat hebben we het hele jaar nog niet gezien."
In de GP Montréal kwam Pogacar op kop te liggen, maar kwam ploegmaat Brandon McNulty terug. Hij gunde de Amerikaan uiteindelijk de winst. "McNulty reed een ronde lang op kop, Pogacar gaat vervolgens aan op het klimmetje en heeft boven een seconden of vijftien voorsprong. Daarna komt McNulty terug."
Niet des Pogacars
Na afloop werd gezegd dat Pogacar wachtte op zijn teamgenoot. "Ja, hij wachtte even, maar het was ook een teken aan de wand, want McNulty had heel lang op kop gereden. Normaal rijdt hij een minuut weg en wordt McNulty tweede. Ik geloof dat hij heeft gewacht, maar het was zeker niet des Pogacars."
"In dit absurde jaar van Pogacar zitten er toch momenten in dat ook hij menselijk is, en dit was wel het meest menselijke moment. Ik denk dat het volgende week meer een wedstrijd wordt dan we dachten. Hij kan niet doen wat hij vorig jaar in Zürich deed, dat overschot heeft hij nu niet."