Columns

Column | Pogacar reed het WK tijdrijden als een wielertoerist die op weg was naar appeltaart

Zelfs Pogacar bleek sterfelijk: als wielertoerist ingehaald op het WK tijdrijden. Een pijnlijk, maar onvergetelijk moment.

André van den Ende Leestijd 2 minuten
Tadej Pogacar knipoogt in de gele trui Tadej Pogacar
WK tijdrijden
tadej pogacar

Wat we ons herinneren van Jan Ullrich

Wat weet je nog van Jan Ullrich? Als die vraag me bij een aflevering van De Slimste Mens gesteld zou worden, dan zou ik dingen gaan roepen als: Tour de France, Ullrichwinter, drank- en drugsprobleem, Bianchishirt, Telekom, DDR – ik zou wielrenner vergeten, omdat je vaak het meest voor de hand liggende antwoord niet noemt. Wat ik ook nog zou roepen: "ingehaald door Lance Armstrong in tijdrit".

Het beeld dat blijft hangen

Ik weet niet meer in welke Tour het was en ik weet ook nog weinig van de tijdrit zelf, maar het beeld staat op m’n netvlies gegrift. Zondagmiddag iets voor de klok van vijf kwam daar weer zo’n beeld bij. Een nog iconischer beeld eigenlijk. De onaantastbare Tadej Pogacar werd tijdens het WK tijdrijden ingehaald en mag nu in de ‘grote-wielrenners-die-zijn-ingehaald-in-een-tijdrit-appgroep’.

(Wie daar naast Pogacar en Jan Ullrich nog meer inzitten, laat ik even over aan een wandelende wielerencyclopedie die zich geroepen voelt...)

Pogacar oogt ineens menselijk

Op social media en in podcasts las en hoorde je na afloop veel zinnetjes als: Tadej Pogacar is dus tóch een mens. Op basis van de tijdrit van zondag wil ik zelfs verder gaan. Hij was een wielertoerist. Zoals hij schokschouderend die klim opreed toen Remco Evenepoel langs kwam vliegen. Het was een ontluisterend beeld dat de koerswereld verbaasde.

Van alleswinnaar naar wielertoerist

Hij leek opeens een andere renner dan de Pogacar die het hele jaar al alles en iedereen op een hoop rijdt. Hij ging minder snel – logisch – maar ook qua stijl leek hij ineens meer op een noeste amateurstoemper die met windkracht 5 in het gezicht onderweg is naar z’n appeltaartje tijdens een zondagochtendrit.

Eigenlijk ontbrak alleen nog een bierbuik – al schijnt dat aerodynamisch voordeel op te leveren – want Pogacar zag er ook letterlijk uit als een wielertoerist. De mouwtjes van z’n shirt leken met een schaar afgeknipt. Je zou bijna denken dat het onderdeel was van een weddenschap: kan ik het ook als ik me voorbereid als een veredelde mooiweerfietser? Het antwoord was duidelijk: nee dus.

Welke Pogacar zien we in de wegwedstrijd?

Ik ben benieuwd welke versie van Pogacar we in de wegwedstrijd te zien krijgen. Het is ingewikkeld om te bepalen op welke versie ik hoop. Voor de spanning misschien wel de mouwtjesknipper, maar ergens deed het kijken naar deze Pogacar bij het WK tijdrijden ook pijn aan m’n ogen.