Terug na levensgevaarlijke longembolie
Hij praat er nu rustig over, zittend naast een zwembad in Rwanda, in het filmpje van de NOS. Maar de woorden van zijn arts kwamen dit jaar keihard binnen bij Michael Matthews (34): had hij twee dagen langer doorgetraind, dan was hij er niet meer geweest. De Australische wielrenner kampte met een longembolie die op het nippertje ontdekt werd.
Nu, vier maanden later, staat Matthews opnieuw aan de start van het WK wielrennen. In Kigali bereidt hij zich voor op zijn dertiende deelname aan de wegrace, waar hij de meest ervaren renner in het peloton is. Eerder stond hij al drie keer op het WK-podium en in 2010 kroonde hij zich tot wereldkampioen bij de beloften.
Winst in ploegentijdrit
Woensdag schreef Matthews met Australië al geschiedenis door de gemengde ploegentijdrit te winnen. Samen met Luke Plapp, Jay Vine, Felicity Wilson, Amanda Spratt en Brodie Chapman was de ploeg vijf seconden sneller dan Frankrijk.
De problemen begonnen in juni tijdens een hoogtestage. Matthews kreeg plots ernstige ademhalingsklachten. Eerst dacht hij aan een allergie, maar het werd erger. Zijn hartslag kwam niet boven de 140, hoe hard hij ook trapte. "Ik kon op een gegeven moment gewoon niet meer ademen", vertelt hij.
Pas na aandringen van zijn vrouw belandde hij in het ziekenhuis. Daar volgde de keiharde diagnose: longembolie. "Had ik langer gewacht, dan waren de bloedproppen naar mijn hersenen gegaan. Dan was het einde verhaal geweest."
Terug op de fiets
De bloedproppen verdwenen na twee weken, maar Matthews moest drie maanden bloedverdunners slikken voordat hij weer kon koersen. Zijn rentree volgde eind augustus in Canada. In Quebec sprintte hij naar plek negen, in Montreal moest hij opgeven. Zijn vorm blijft voorlopig een vraagteken.
Zwaar WK in Rwanda
Het parcours in Rwanda wordt loodzwaar: 270 kilometer, 5500 hoogtemeters (of zelfs 6000) en een hoogte van 1500 meter. "Het wordt een verschrikkelijk zware dag. We moeten 8500 calorieën verbranden", aldus Matthews.
Of hij kan winnen, durft hij niet te voorspellen. "Ik doe mijn best, maar ik ben nerveus. Na alles wat ik heb meegemaakt, is het al bijzonder dat ik hier überhaupt sta."