Jens Voigt ziet Pogacar niet als grootste concurrent voor Evenepoel tijdens WK in Rwanda, Duitser ziet andere kandidaat

Evenepoel topfavoriet voor WK wielrennen 2025

Volgens Jens Voigt is Remco Evenepoel dé man om zondag in Kigali rekening mee te houden tijdens het WK wielrennen 2025. De Belg pakte eerder deze week overtuigend zijn derde tijdrittitel op rij, terwijl Tadej Pogacar niet in de buurt kwam van het podium.

“Op dit moment zie ik duidelijk Evenepoel als de favoriet,” aldus Voigt bij Eurosport. “Hij heeft een ijzersterk team rond zich, wat cruciaal is in zo’n lange koers. Hij is al wereldkampioen én olympisch kampioen – dat bewijst genoeg. Pogacar blijft gevaarlijk, maar oogt niet zoals we van hem gewend zijn.”

Pogacar mist scherpte na druk voorjaar

De Sloveen verraste in 2024 nog met een legendarische solo van 100 kilometer in Zürich, maar Voigt twijfelt of hij dat kunststuk kan herhalen in Rwanda. Volgens hem betaalt Pogacar de tol voor een loodzwaar voorjaar.

“Hij leek in de tijdrit niet honderd procent – niet gefocust, niet krachtig genoeg. Voor mij mist hij net dat beetje spirit. Zijn volle voorjaar met al die klassiekers eist nu zijn tol.”

Ook in de GP van Montreal liet Pogacar zien niet in topvorm te verkeren. Ondanks zijn status als Tourwinnaar heeft Voigt vraagtekens bij zijn kansen op de steile Rwandese wegen.

Kanshebbers naast Evenepoel

Hoewel Evenepoel de uitgesproken topfavoriet is, ziet Voigt het podium niet als een tweestrijd. Hij verwacht dat Tom Pidcock en de Mexicaan Isaac Del Toro een sleutelrol gaan spelen.

“Het podium komt uit Evenepoel, Pogacar, Del Toro en Pidcock,” voorspelde Voigt. “Ik zeg goud voor Evenepoel, zilver voor Pidcock en brons voor Pogacar.”

Daarnaast noemt hij Primoz Roglic, Juan Ayuso, Mattias Skjelmose en Giulio Ciccone als gevaarlijke outsiders. Ook Richard Carapaz, Egan Bernal en de Australiërs Jai Hindley en Jay Vine kunnen verrassen.

Kigali wordt een slijtageslag

Het WK in Rwanda belooft een loodzware koers te worden. Het parcours telt talloze beklimmingen en ligt constant rond de 1500 meter hoogte. “Het is óf te lang, óf te zwaar – en hier is het allebei. Het wordt een eliminatiekoers waar maar een handvol renners de streep haalt,” aldus Voigt.

Hij vergelijkt de omloop met een mix van de Amstel Gold Race en de GP Québec: veel klimwerk, een slopend tempo en uiteindelijk alleen de allerbeste namen die om de regenboogtrui strijden.