'Ik was een beetje overmoedig'
Na afloop verscheen Dumoulin voor de camera's van de NOS. "Ik vond het een fantastische ervaring", begon hij zijn verhaal. "Maar de tweede helft was een helletocht, joh. Ik zat in het begin in de groep met snelste vrouwen. Ik dacht: het gaat lekker en ik ga het hier oprollen, haha. De eerste tien kilometer voelde ik niets en kon ik mijn ademhaling goed onder controle houden."
Dumoulin liep op een schema rond van 2 uur en 18 minuten, maar de oud-wielrenner kwam zichzelf toch tegen. "Het was een beetje overmoedig. Laurens ten Dam zei altijd: 'Je hebt een Ferrari-motor in de carrosserie van een Fiat Punto gelegd.' Ik ben de belasting van hardlopen niet gewend, want alles begon te piepen en kraken."
'Ik blijf een leuke hobbyist'
De langste training van Dumoulin voorafgaand aan de marathon was er eentje van 34 kilometer. "Maar dan rustig. Ik ging van gemiddeld 4.20 over één kilometer naar 3.30 over één kilometer. Dat was een enorme sprong natuurlijk. Dat wist ik ook wel, maar ja, ik ben een leuke hobbyist. Ik vind de sport gewoon leuk en vind het tof om onbekend terrein te ontdekken."
Dumoulin had vooral genoten van zijn helletocht in Amsterdam. "Maar naar nieuwe doelen moet je me nu nog niet vragen, haha. Ik had net na mijn wielerloopbaan een grote motor en dan kun je gewoon hard lopen, maar mijn spieren, pezen en botten waren het niet gewend. Dat begint nu langzaamaan naar elkaar te groeien. De conditie wordt minder, maar ik raak meer en meer gewend aan de belasting."