Philipsen over hoe Van der Poel en Vermeersch hem erbovenop hielpen: 'Het was goed dat ik in die periode niet alleen was'

Van dieptepunt naar herstart

Een gebroken sleutelbeen, weken op bed en een hoofd vol twijfel: Jasper Philipsen kende in 2025 zijn zwaarste maanden sinds hij prof is. De valpartij in de Tour de France was niet zomaar een tegenslag, maar een mentale klap die nog zwaarder woog dan het fysieke herstel.

“Het is mentaal heel zwaar om te verwerken: je werkt keihard om aan die koers deel te nemen, je wil daar zijn, en in plaats daarvan word je gedwongen je op iets anders te richten terwijl de Tour nog bezig is,” vertelt hij aan Tuttobiciweb.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Philipsen bleef even ver van de fiets als van zijn zelfvertrouwen. Hij had het gevoel alles kwijt te zijn waar hij een jaar lang voor had gewerkt. Maar soms heb je geen trainingsschema of sportspsycholoog nodig, alleen een paar goede vrienden.

Spanje, zon en Van der Poel

Toen hij langzaam weer begon te trainen, kreeg hij een uitnodiging die zijn seizoen zou veranderen. “In de drie weken na de val kon ik niet op de fiets zitten, daarna ben ik langzaam weer begonnen", blikt Philipsen terug.

"Toen ben ik met Mathieu (van der Poel, red.) en Gianni (Vermeersch, red.) naar Spanje gegaan. Daar hebben we een mooie tijd gehad zonder druk of stress, gewoon genieten van het fietsen samen. Dat heeft me geholpen om weer motivatie te vinden.”

Geen wattages, geen intervaltraining, geen interviews – gewoon fietsen. De eenvoud van dat moment bracht hem terug naar de essentie van waarom hij ooit was begonnen: plezier. “Ik denk dat als ik in die periode alleen was geweest, het voor mij veel moeilijker was geweest om te herstellen.”

De kracht van vriendschap

Philipsen benadrukt het belang van zijn ploeggenoten, niet alleen als helpers in koers, maar ook als vrienden naast de fiets. Van der Poel, zelf niet vies van een mentale reset na zware periodes, herkent dat gevoel. En dat schept een band. “Het was goed om weer samen te lachen, zonder dat er iets op het spel stond,” zegt Philipsen.

De Belg keerde terug met hernieuwde focus. Zijn optreden in de Vuelta – drie etappezeges – was daar het levende bewijs van.

Klaar voor 2026, maar anders

Nu kijkt Philipsen alweer vooruit. De winter brengt hij opnieuw deels door in Spanje, want dat recept werkte. “We zijn in de ploeg vrij autonoom in onze voorbereiding,” vertelt hij. “Dat is fijn, maar het vraagt ook verantwoordelijkheid. Je moet zelf zorgen dat je klaar bent.”

Zijn doelen blijven groot: de klassiekers, de Tour, en ooit de Giro. Maar de les van 2025 zal hij niet snel vergeten: winnen begint niet bij kracht, maar bij plezier.