Column | Thuis bij Trine? Nee, Jonas zit met een mal hoedje op z'n hoofd in Japan

Ik typ in joggingbroek, hij fietst voor miljoenen

Ik weet niet exact hoeveel Jonas Vingegaard verdient, maar het zal toch zeker een bedrag zijn dat twee nullen meer heeft dan mijn jaarsalaris. Miljoenen. Visma | Lease a Bike maakt per maand meer over naar Jonas dan mijn werkgever in een heel jaar op mijn bankrekening stort - sterker nog: in jaren. Dat vind ik prima, want ik typ mijn stukje niet met 7 watt per kilogram.

Dit stukje typ ik lekker in mijn joggingbroek op een zondagavond met een kopje thee naast me. Totaal andere - wat mij betreft betere - omstandigheden dan soms letterlijk voor je leven vechten in een peloton van 180 anderen in strakke pakjes die ook allemaal als eerste door de volgende bocht willen.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Excuus, Maxim Hartman belt nu aan. Hij wil dat ik het korter formuleer. Oké: ik gun Jonas Vingegaard zijn miljoenen van harte. Mand.

Mal hoedje, serieuze vraag

Dit stukje heeft dus niks met jaloezie te maken, maar met verbazing. Ik snapte de foto die je boven deze column ziet niet. Je ziet Jonas Vingegaard met een mal hoedje op zijn hoofd. Hij is gemaakt in Japan. Daar is Vingegaard momenteel om het Saitama-criterium te rijden.

De enige logische conclusie: als je Jonas geld betaalt, zet hij een gek hoedje op zijn hoofd. Bij carnaval doen veel mensen het zonder ervoor betaald te krijgen, maar Vingegaard is geen Brabander of Limburger. Vingegaard is een Deen die ik totaal niet met carnaval associeer. Als ik aan een polonaise denk, zie ik Vingegaard in het donkerste hoekje van de kamer staan, het liefst zou hij in het behang opgaan.

Thuis bij Trine - of in Japan voor het geld?

Geld dus. Maar dat heeft Vingegaard toch al genoeg? Bovendien is hij volgens z'n vrouw Trine iemand die graag bij z'n gezin is en de vele trainingskampen op hoogte gedurende het wielerseizoen een van de grootste opgaves vindt van het wielerbestaan.

Begin november is voor een wielrenner bij uitstek de tijd waarop je als wielrenner lekker bij een Deens haardvuur kan gaan zitten met vrouw en kinderen in plaats van in Japan een gek hoedje op je hoofd te zetten. Nou, dat snap ik dus niet.