Column | ‘Maar dat is nu juist de essentie van wielrennen: de boel een beetje bedonderen’

Een naam die als een proefschrift klinkt

Het klinkt bijna als de naam van een proefschrift, of de presentatie van een ingewikkeld onderzoek in een medisch vakblad. In Flanders Fields - from Middelkerke to Wevelgem. Het is de nieuwe naam van Gent-Wevelgem.

De voorjaarskoers waarvan we ieder jaar op tv wéér niet de waaiers in De Moeren zien, pakte niet die Grote Misstand aan, maar zette dus in op deze rebranding, zoals dat in marketingtaal heet.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Historie ingeruild voor marketing

Hoewel Gent-Wevelgem een koers vol historie is - niet alleen wielerhistorie, maar zelfs de 'echte' historie, die van de Eerste Wereldoorlog - geeft Flanders Classics met deze naamswijziging weinig blijk van besef van, en respect voor die historie.

Het argument van Flanders Classics-CEO Tomas Van den Spiegel voor de naamswijziging is dat de koers al jaren niet meer in Gent start - in 2003 was dat voor het laatst het geval. Met Middelkerke als startplaats in de officiële naam de komende tien jaar (voor zo lang tekenden ze een contract) is het feitelijker, en vangen ze natuurlijk ook nog een mooi zakcentje.

Feiten in plaats van gevoel

Voor dat laatste kan ik begrip opbrengen. Het wielrennen draait om geld, daar leg ik me als wielerromanticus gedwee bij neer. Maar de wielerromanticus in me sputtert toch ook tegen. Want juist als het om dat eerste aspect gaat, het feitelijker maken van de naam, doen ze iets wat in het wielrennen not done zou moeten zijn.

Het wielrennen barst van de 'onjuiste' benamingen voor koersen. Het is wat wielrennen wielrennen maakt: een eigen, heel mal, universum, met z'n eigen regels.

Eentje daarvan is dat de naam van een koers niks of vrij weinig met de werkelijkheid te maken hoeft te hebben. De Tour de France is al heel lang geen ronde door heel Frankrijk meer. Bekijk het plaatje van het parcours van de editie van 2026 en je zal zien dat ze de helft van Frankrijk links laten liggen.

De charme van onjuistheid

Met Van den Spiegel aan het bewind bij de ASO zou je iets krijgen als: 'Cycling through France in different routes (but always with Pau as departure city)'. Of je zou het, Gary Lineker en z'n uitspraak over Duitsers parafraserend, 'Cycling through France behind Tadej Pogacar' kunnen noemen.

Bij andere koersen is het nog opzichtiger. De Vierdaagse van Duinkerke heeft jarenlang zes dagen geduurd (nu is het meen ik vijf), bij de start van alle koersen die zogenaamd starten in Parijs (Parijs-Roubaix, Parijs-Tours en Parijs-Nice) kunnen de renners de Eiffeltoren niet eens zien als de koers begint

De essentie van wielrennen

Maar dat is nu juist de essentie van wielrennen: de boel een beetje bedonderen, je eigen werkelijkheid creëren. In alle andere geledingen van de maatschappij - waar het helaas aan de orde van de dag is - keur ik het ten strengste af, maar in het wielrennen juich ik het toe.