De onverwachte nummer één
Een nieuwe analyse van koersdata laat iets opmerkelijks zien: niet de Tourmalet, niet de Galibier, zelfs niet de Alpe d’Huez, maar Montjuich, de heuvel in hartje Barcelona, is de meest beklommen klim in de geschiedenis van het profwielrennen.
Maar liefst 163 keer is er in officiële koersen omhooggereden op Montjuich. Ter vergelijking: de Col du Tourmalet komt tot 72 beklimmingen en de Mont Ventoux tot 44. Een verrassende nummer één dus – en tegelijk een klim die bijna niemand als iconisch beschouwt.
Waarom Montjuich zo vaak in koers zit
Montjuich ligt midden in Barcelona en werd jarenlang gebruikt in allerlei lokale wedstrijden, kampioenschappen en criteriums. Vooral in de jaren zeventig en tachtig was het een vaste prik in de Spaanse kalender: kort, steil, goed bereikbaar en makkelijk af te zetten voor publiek en organisatie.
Tegenwoordig zit hij ieder jaar minimaal een keer in de Ronde van Catalonië en ook bij de Tourstart in Barcelona speelt de heuvel een belangrijke rol.
Dat verklaart waarom de heuvel zo vaak opduikt in de statistieken. Het is geen mythische Alpenreus, maar een werkpaard van de koersgeschiedenis – een klim die er altijd gewoon was.
De lijst die vragen oproept
De opvallende data komen uit een overzicht dat wielerplatform Domestique op sociale media deelde. Daarin rangschikten ze de meest bezochte beklimmingen in profkoersen.
Maar niet iedereen was overtuigd: onder de Instagrampost stroomden de reacties binnen van wielerfans die zich afvroegen waarom La Redoute, de Poggio of de Oude Kwaremont niet waren meegenomen.
Volgens Domestique tellen alleen beklimmingen die als ‘berg’ in etappeprofielen staan, waardoor kortere hellingen uit eendagsklassiekers buiten de telling vallen. Cijfers kloppen dan wel, maar het roept de vraag op wat ‘populair’ precies betekent in koerscontext.
Data versus koersgevoel
Montjuich mag dan de statistische nummer één zijn, qua emotie wint hij het niet van de grote namen.
De magie van Alpe d’Huez, Ventoux of Poggio zit niet in frequentie, maar in herinneringen: legendarische aanvallen, collapses en triomfen.
Het contrast tussen data en gevoel maakt deze ranglijst juist zo interessant. Ze laat zien hoe breed wielercultuur is: soms zit de betekenis niet in het aantal keren, maar in dat ene onvergetelijke moment.
De charme van het onverwachte
Toch is het ergens ook mooi dat een heuvel als Montjuich plots opduikt in dit soort lijstjes. Het bewijst dat koersgeschiedenis niet alleen wordt geschreven op mythische toppen, maar ook op onopvallende bulten die jaar na jaar deel uitmaakten van het pelotonleven. De populairste klim ooit? Misschien. De meest legendarische? Mwoa.
- Cor Vos