Is Ozempic doping? WADA dreigt al met een verbod vóór LA 2028

In een eerdere versie van dit artikel werd verwezen naar Pauline Ferrand-Prévot in de context van extreem gewichtsverlies. Zij had hier niet in genoemd moeten worden. Hier is immers totaal geen aanleiding voor. Haar naam is dus verwijderd in het artikel.

WADA ziet misbruik van Ozempic toenemen

Ozempic is inmiddels uitgegroeid tot een van de bekendste medicijnen ter wereld, vooral doordat het razend populair werd als middel om gewicht te verliezen. Maar in de topsport zorgt het voor een stormachtige discussie. De Wereld Anti-Doping Agentschap, oftewel WADA, houdt het middel sinds 2024 nauwlettend in de gaten en ziet signalen dat steeds meer atleten het gebruiken buiten de medische context. Dat is precies waar de alarmbellen beginnen te rinkelen.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Het stabiliseert bloedglucose, remt de eetlust en helpt kilo’s verliezen. Dat klinkt misschien als een shortcut die je liever niet op de weg naar de Olympische Spelen ziet. Zeker in sporten waar elk grammetje telt, zoals wielrennen, maakt dat de discussie alleen maar intenser. Is het doping of niet?

Waarom het debat over extreem gewichtsverlies in het wielrennen oplaait

In de wielersport woedt al jaren een scherpe discussie over hoe ver renners gaan om zo licht mogelijk te worden. Teams en trainers zoeken voortdurend naar de optimale verhouding tussen vermogen en gewicht, maar in die zoektocht schuiven sommige atleten richting ongezond lage waardes. Het leidt tot zichtbare extremen in het peloton.

Die context maakt de opkomst van middelen zoals Ozempic nog gevoeliger. Want als de druk om lichter te worden al hoog is, ontstaat automatisch de vraag of moderne afslankmedicatie de grens tussen begeleiding en misbruik nog verder doet vervagen.

WADA waarschuwt voor mogelijk verbod vóór LA 2028

Dat WADA het middel wil monitoren is geen toeval. De organisatie laat doorschemeren dat een verbod realistisch is als misbruik op grote schaal wordt aangetoond. Wetenschaps- en medisch directeur Olivier Rabin verwoordde het onlangs nog duidelijk: “Als in 2026 en 2027 blijkt dat semaglutide (medicatie voor behandeling type 2 diabetes, red.) gebruikt worden in de sport, dan kunnen ze voor de Olympische Spelen van Los Angeles worden verboden", zei hij op een persmoment van WADA.

Dat is geen vrijblijvende zin, maar een signaal dat WADA een grens begint te trekken. Want als een middel prestatiebevorderend is, een gezondheidsrisico kan vormen én indruist tegen de geest van de sport, dan kan het al snel als doping gekenmerkt worden.

Hoe controles sporters nu al kunnen verraden

De monitoring is minder vrijblijvend dan het klinkt: WADA laat sporters testen via urineanalyses waarmee detectie van abnormaal gebruik mogelijk is. Dus zelfs als iets nog niet verboden is, kan overmatig of medisch niet-onderbouwd gebruik tóch een rode vlag worden.

Voor sporters is dat een ingewikkelde zone. Officieel mag je het middel gebruiken als je er medisch recht op hebt, maar in de praktijk is elke gram gewichtsverlies onder een vergrootglas komen te liggen.

Wat betekent dit voor het peloton?

Mocht WADA besluiten Ozempic en vergelijkbare middelen te verbieden, dan kan dat een van de grootste nieuwe dopingdossiers van de laatste jaren worden. De wielersport heeft vaker te maken gehad met grensverleggende middelen, maar dit raakt een ander type risico: het gevaar van ongezond laag gewicht, fysieke aftakeling en prestatiedruk die steeds verder wordt opgeschroefd.

Voor nu blijft het afwachten, maar één ding is duidelijk: als WADA al vóór LA 2028 overgaat tot een verbod, gaat dit dossier nog veel stof doen opwaaien in het peloton.