De 5 grootste flops van 2025: deze renners en rensters stelden het meest teleur

Wie stelde er het meest teleur in 2025? Van Hirschi bij Tudor tot een ongelukkige Kopecky: dit zijn de vijf grootste flops van het jaar

marc hirschi en biniam girmay horen bij de grootste flops van 2025

Elk wielerjaar kent zijn schaduwkanten. Renners en rensters die met grote verwachtingen starten en vervolgens nauwelijks leveren, om uiteenlopende redenen: vormverlies, verkeerde keuzes, pech of mentale worsteling. In dit overzicht uit onze eindejaars-special (die je hier kunt bestellen!) zetten we de vijf grootste flops van 2025 op een rij. Niet om na te trappen, wel om te begrijpen hoe genadeloos hard topsport kan zijn.

Marc Hirschi

Hij werd samen met Julian Alaphilippe als grote kopman binnengehaald bij het Tudor Pro Cycling Team van Fabian Cancellara. Maar Marc Hirschi speelde maar weinig klaar voor zijn nieuwe ploeg. Daar hij in zijn laatste jaar bij UAE Team Emirates de overwinningen aaneenreeg, bleef de teller dit jaar op één staan. Hirschi won enkel de Clàssica Comunitat Valenciana, zijn eerste wedstrijd van het seizoen.

In de Tour de France reed de Zwitser anoniem in de rondte, terwijl het parcours op zijn lijf was geschreven. Een veertiende plek in rit twee was uiteindelijk zijn beste resultaat. In het najaar reed Hirschi nog wel de nodige ereplaatsen bijeen. Zo werd hij tweede in Gran Piemonte en vierde in Circuit Franco-Belge. Maar dat is veel te min voor een renner die al eens de Waalse Pijl, Clasica San Sebastian en een Touretappe heeft gewonnen.

Kirsten Faulkner

De Amerikaanse Kristen Faulkner leek in 2025 niet bevangen door de vloek van de regenboogtrui, maar door de vloek van de olympische titel - voor zover die bestaat. De winnares van het goud in Parijs maakte het hele jaar een bleke indruk. De renster van EF Oatly-Cannondale staat bekend om haar lange inspanningen, maar we zagen Faulkner dit jaar amper in beeld rijden.

In het voorjaar was een 22e plek in de Brabantse Pijl haar beste resultaat en in de Vuelta España Femenina gaf ze opnieuw niet thuis. In de VS verdedigde ze vervolgens met succes haar nationale titel op de weg en leek ze de weg omhoog gevonden te hebben, maar na een goede Tour of Britain verdween ze in de anonimiteit. De Tour de France Femmes verliep teleurstellend: Faulkner viel hard tegen een stoeprand in de tweede etappe en gaf er in rit vijf de brui aan.

Matej Mohoric

Hij won ooit Milaan-Sanremo, twee ritten in de Tour, etappes in de Giro en Vuelta en eindklassementen in de Ronde van Polen, de Deutschland Tour en de BinckBank Tour. Maar Matej Mohoric was in 2025 geen schim van de renner die dat flikte. Zijn seizoen begon veelbelovend met een tweede plek in de Tour de la Provence, maar vooral zijn klassiekercampagne verliep zeer moeizaam.

In Kuurne-Brussel-Kuurne, de E3 Saxo Classic en Gent-Wevelgem haalde hij de finish niet en in Sanremo werd hij pas honderdste. De hardrijder en meesterdaler van Bahrain-Victorious werd dan wel weer 21e in de Ronde van Vlaanderen, maar bereikte ook in Parijs-Roubaix de eindstreep niet. De Tour de France leek al helemaal op een verschrikking uit te lopen: tot aan de slotdag was een 66e plek in de klimtijdrit zijn beste resultaat. In Parijs zagen we weer een glimp van de oude Mohoric: hij werd derde in de spectaculaire slotrit

Biniam Girmay

In de Tour de France van 2024 verbaasde Biniam Girmay de wielerwereld door drie etappes en de groene trui te winnen. Een groot succes in een jaar waarin het nog niet vanzelf ging. Het opende zijn ogen, want de Eritreeër van Intermarché-Wanty zag in dat hij nu ook vlakke massasprints kon winnen. De weg naar grote successen lag plots open.

Maar in 2025 bereikte hij nooit meer dat niveau. Hij was gewoon weer een sprinter die het moet hebben van lastige parcoursen, maar die altijd wel iemand treft die sneller is. Sterker nog, dit seizoen bleef de zegeteller van Girmay voor het eerst sinds zijn profbestaan op nul staan. Hij werd wel tweede op dag één van de Tour en zevende in Gent-Wevelgem, maar dat maakt zijn seizoen niet goed. Een sprinter van zijn statuur hoort te leveren.

Lotte Kopecky

Lotte Kopecky was dit jaar op de sukkel – zoals ze dat in Vlaanderen noemen. Ze presteerde enorm wisselvallig en kon haar stempel nauwelijks drukken. Dat begon al in het voorjaar, toen ze vaker voor Lorena Wiebes knechtte dan andersom. Ze won wel de Ronde van Vlaanderen, maar werd weggereden in Luik-Bastenaken-Luik.

Voorafgaand aan het seizoen maakte Kopecky duidelijk dat ze voor een klassement in de Tour de France Femmes ging. Maar in de voorbereiding ging het op mentaal gebied mis: de andere trainingsaanpak, met meer focus op cijfers en een nieuw dieet, maakte Kopecky niet gelukkig. Gevolg: een anonieme Tour en kort daarna een afmelding voor het WK in Rwanda. Tot overmaat van ramp brak ze begin september een wervelkolom bij een val in een rittenkoers in de Ardèche, wat het einde van haar seizoen betekende.