Michael Boogerd: 'De lichamen van Pogacar en Van der Poel lopen iedere keer een traumaatje op als ze zo’n enorme solo afleveren'

In de eindejaars-special van Wieler Revue reageert Michael Boogerd op de stelling 'de solo's van Mathieu van der Poel en Tadej Pogacar komen me de neus uit'. De oud-renner is het (nog) niet eens met die stelling - en geeft aan dat de twee giganten op den duur uitgeput zullen raken.

Boogerd blijft ook in saaie finales genieten van Pogacar

“Het komt me nog niet de neus uit, ik kan er wel van genieten", begint Boogerd. "Het blijft wielrennen op het allerhoogste niveau, en als oud-renner kan ik daar de schoonheid wel van inzien. Natuurlijk hoop ik ook op meer spanning, zoals in Milaan-Sanremo of Parijs-Roubaix, maar ik kan genieten van Tadej Pogacar."

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Waar velen hun tv ver voor de finish uitzetten, blijft Boogerd nog altijd aan de buis gekluisterd. "Ik ben nog niet weggelopen voor de televisie. Bij het WK gaf ik commentaar dus toen kon ik sowieso niet weg, haha. Maar achter Tadej kan ik ook genieten van de strijd om de tweede en derde plek. In de achtergrond zie je namelijk best wel mooie koersen."

'En soms wordt-ie toch nog teruggepakt hè?'

Bij Pogacar ziet het er vaak uit alsof het vanzelf gaat. "Maar als je zelf hebt gefietst weet je wat er voor nodig is om te doen wat hij doet. En ook al soleert Pogacar in de Ronde van Vlaanderen naar de finish, die strijd met Van der Poel moet de wielerliefhebber toch op waarde weten te schatten", vertelt Boogerd.

"En soms wordt-ie toch nog teruggepakt hè? Kijk bijvoorbeeld naar de Amstel Gold Race dit voorjaar. Dat had toch ook niemand verwacht?" In de eerste

'Het zou best kunnen dat het de komende jaren minder wordt'

Tot zover de terugblik. Hoe ziet Boogerd de toekomst? "Het zou best kunnen dat het de komende jaren langzaam aan wat minder wordt bij mannen als Pogacar en Van der Poel. Ik weet uit ervaring dat zo’n klassieker bepaalde lichamelijke systemen aantast bij renners", vertelt de winnaar van de Amstel Gold Race 1999.

"Ook bij Pogacar raken die systemen op den duur gewoon uitgeput. Die wint nu de afgelopen vijf jaar zoveel met zulke enorme inspanningen, dat hij ook een beetje afgestompt kan raken. Dan haalt hij zijn pieken misschien niet meer."

Wanneer dat verval intreedt zal de toekomst uit moeten wijzen, aldus Boogerd. "Maar de lichamen van Pogacar en Van der Poel lopen iedere keer een traumaatje op als ze zo’n enorme solo afleveren. Dat kun je niet eeuwig volhouden. Je cortisolwaarden worden afgebot op den duur."

Van der Poel en Pogacar lijken zich bewust van de gevaren

Boogerd ziet in dat de twee kampioenen zich bewust zijn van deze gevaren. "Wat ze heel goed doen, is een pauze inlassen als ze zich op heel hoog niveau bevinden. Pogacar wint bijvoorbeeld de UAE Tour en stopt vervolgens eventjes met koersen", legt hij tot slot uit.

"Dat stelt hem in staat om op training niet per se op hoge intensiteit te hoeven trainen, waardoor hij nooit echt vermoeid raakt. Ze hoeven nooit op 0 te beginnen, want dat kost veel energie. Kijk maar naar renners die terug moeten komen na een zware valpartij."