De harde feiten over LeMond’s zuurstofopname
Laten we eerlijk zijn, in het wielrennen draait alles om cijfers, zeker tegenwoordig. Maar er zijn weinig cijfers zijn zo legendarisch als de VO2 max van Greg LeMond. De drievoudig Tour de France-winnaar en tweevoudig wereldkampioen staat al jarenlang te boek met een duizelingwekkende maximale zuurstofopname van 92,5 mL/kg/min.
Dat is zo'n beetje de Olympische standaard voor ‘de beste’, de ultieme graadmeter voor uithoudingsvermogen. Voor de context: Lance Armstrong haalde 84 en Chris Froome 88, en zij waren ook niet de minste. Dit getal van LeMond is een mythe geworden, het bewijs dat een ‘schone’ renner tot de top kon behoren.
Een onverwachte twist in het VO2-max-debat
De controverse barstte los tijdens The Move Podcast met Johan Bruyneel en Spencer Martin. Ze bespraken de recente schattingen van Tadej Pogačar’s VO2 max, die óók boven de 90 zouden liggen, en dat bracht Bruyneel op het pad van zijn oude rivaal LeMond.
De Belgische oud-ploegleider had er duidelijk genoeg van. LeMond staat erom bekend dat hij renners van zijn en latere generaties herhaaldelijk beschuldigt van doping, waarbij hij zichzelf positioneert als de enige ‘schone’ kampioen van die tijd.
De sarcastische aanval op de Tourwinnaar
Bruyneel schuwt de harde woorden niet. “Nu je het over VO2 Max hebt, is het grappig dat ik het hierover heb, want vandaag zag ik weer een interview van hem waarin hij uithaalde naar wielrenners en hen beschuldigde van doping, mijn ‘goede vriend’ Greg Lemond.”
De sarcasme druipt eraf. Bruyneel stelt dat LeMond met zijn claims over de hoogste VO2 max ooit gemeten, ook maar eens met het bewijs moet komen.
Het schokkende, oude testresultaat
Bruyneel kwam vervolgens met een bommetje: hij heeft een document in handen dat de legendarische 92,5-claim totaal onderuithaalt. “Ik heb daadwerkelijk een resultaat van een VO2 max-test van Greg Lemond,” vertelde Bruyneel.
Hij liet een document op zijn telefoon zien dat een resultaat van 74,7 toonde. Dat is een enorm verschil, en hoewel de waarde kan fluctueren met de conditie, is dit een getal dat de mythe van de allerhoogste waarde in één keer verbrijzelt.
Waarom de VO2 Max van LeMond zo laag was in 1988
Het document is afkomstig uit 1988. Dit was het seizoen voordat LeMond bij ADR tekende en kort na zijn beruchte jachtongeluk. De context is hier cruciaal en Bruyneel legt dit feilloos uit. “Ik denk dat het het seizoen was voordat hij naar ADR ging, in de tijd van zijn jachtongeluk, dus hij was duidelijk niet in topvorm, hij had overgewicht, had helemaal geen goed seizoen.”
LeMond deed de test bij een arts van het Franse team Fagor, waar hij hoopte een contract te tekenen. Fagor koos uiteindelijk voor Stephen Roche, maar de testresultaten bleven bewaard.
De kritiek op de ‘grandstanding’ van de kampioen
Bruyneel sluit af met een directe aanval op LeMond's houding. “Begrijp me niet verkeerd: Greg Lemond is een geweldige atleet, een groot kampioen, hij was erg sterk,” erkent de voormalig ploegleider van Lance Armstrong.
Om vervolgens hard uit te halen. “Maar er is niemand die hem heeft gevraagd ‘oké, je beweert het hoogste VO2 max-resultaat gemeten in het wielrennen te hebben, toon me het bewijs’.”
De Belg beschuldigt LeMond daarmee effectief van grandstanding: het opblazen van zijn eigen prestaties terwijl hij anderen bekritiseert. Je kunt je afvragen of je de Tour wint met een VO2 max van 74,7, maar het toont in elk geval aan dat de beroemde 92,5-claim mogelijk een sterke overdrijving is geweest. De mythe is in elk geval zwaar beschadigd, dankzij Bruyneel.
- Cor Vos