Nederland fietst massaal maar de haat tegen wielrenners blijft bizar

Je kent het wel: je rijdt netjes twee aan twee, er is ruimte zat, en toch komt er een claxon of een scheldsalvo. Agressie tegen wielrenners is in Nederland gek genoeg sociaal geaccepteerd, alsof het hoort bij de zondagochtend. Dat maakt het verraderlijk, want wat normaal voelt, wordt niet meer gecorrigeerd.

Wielrenners zijn het irritatie-etiket op twee wielen

Uit Nederlands onderzoek blijkt dat appende fietsers en wielrenners hoog scoren in de ergernissen van automobilisten. In een Univé-onderzoek zegt ongeveer één op de zes automobilisten zich snel te ergeren aan medeweggebruikers, met wielrenners expliciet als mikpunt.
Dat etiket is hardnekkig: de wielrenner als ‘asociale snelheidsduivel’ die overal tussendoor wil.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Buitenwegen blijven auto-territorium in de hoofden

Binnen de bebouwde kom is de rolverdeling redelijk duidelijk, daarbuiten veel minder. Op dijkwegen en polderroutes delen we smalle asfaltwegen met auto’s die zich vaak nog eigenaar voelen.

De ANWB meldde dat driekwart van de fietsers onveilige situaties ervaart op dijkwegen, vaak door te hard of te krap passerend autoverkeer. Op zo’n weg word je al snel gezien als hinder, niet als medegebruiker.

Het fietspad is ook geen veilige bubbel meer

Nederland heeft veel fietspaden, maar die zijn niet gemaakt voor de snelheidsmix van nu. E-bikes, fatbikes, scooters, scholieren, toerfietsers en trainingsgroepjes zitten elkaar op de lip. TeamAlert signaleert dat de drukte en snelheidsverschillen op fietspaden zorgen voor meer spanning en intimidatie.

De kwetsbaarheid is enorm, en dat vergeten mensen te makkelijk

Een wielrenner is natuurlijk enorm kwetsbaar naast een machine van anderhalve ton. CBS-cijfers laten zien dat van de fietsdoden gemiddeld 42 procent omkomt bij een botsing met een personen- of bestelauto. En zeker in een dichtbevolkt land als Nederland is het risico groot.

Wat helpt echt om agressie tegen wielrenners te kantelen

Het begint met ruimte, letterlijk en figuurlijk. Op plekken waar snelheidsverschillen groot zijn, helpt betere scheiding of meer breedte, en de Fietsersbond waarschuwt dat veel routes nog te smal of onveilig zijn.

Wielrenners moeten ook de hand in eigen boezem steken. Vaak gedragen we ons als eigenaren van de weg, bijvoorbeeld met een brede waaier over de gehele breedte van de weg. En wanneer automobilisten dan claxonneren, krijgen ze vaak de middelvinger! Logisch dat automobilisten hiervan geïrriteerd raken. Dus wielrenners, geef het goede voorbeeld!