Dan toch geen sprinters-WK in Abu Dhabi? ‘Elk jaar zien we die berg naast het circuit in omvang toenemen’

Na jaren waarin de wereldtitel praktisch gereserveerd leek voor klimmers en puncheurs, keken sprinters met grote ogen naar 2028. Abu Dhabi, dat klinkt als breed asfalt, lange rechte stroken en een koninklijke massasprint. Eindelijk weer een WK waarin pure snelheid het verschil maakt, zo was het idee.

Alleen, in het wielrennen is “vlak” soms een tijdelijk begrip. Zeker als je in een land koerst dat er niet vies van is om het landschap een handje te helpen.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Merlier hoort de bulldozers al draaien

Tim Merlier, momenteel één van de snelste mannen in het peloton, gooide onlangs een opvallende steen in de vijver. In een interview met Het Laatste Nieuws liet hij vallen dat Abu Dhabi bezig is met een kunstmatige klim naast het beoogde WK-circuit. “Naast dat circuit. Elk jaar in de UAE Tour zien we die berg in omvang toenemen”, zei de Belg.

Abu Dhabi bouwt aan een eigen klimdecor

De Spaanse sportkrant Marca dook erin en kwam tot dezelfde conclusie: op Hudayriyat-eiland wordt stevig aan het parcoursdecor gesleuteld. Geen zandduin die toevallig te hoog ligt, maar echte, aangelegde hellingen. Het eerste obstakel heet Al Wathba, een kunstmatige heuvel die inmiddels uitgroeide tot een klim van zo’n twee kilometer aan ongeveer 6 procent, met een venijnige piek tot 11 procent in de slotmeters.

Dat is op papier geen Alpe d’Huez, maar in een WK-koers met volle bak vanaf kilometer nul kan zo’n ding net het verschil maken tussen “sprinters overleven” en “sprinters lossen”.

Niet één klimmetje, maar een dubbele valstrik

Alsof één scherprechter nog niet spannend genoeg is, wordt er volgens Marca gewerkt aan een tweede, langere klim. Denk: bijna vier kilometer aan gemiddeld 6,5 procent, met een slotkilometer die richting 11 procent tikt. Dat is geen bruggetje meer, dat is een echte filter op pure topsnelheid.

Voor explosieve klimmers en klassiekerspecialisten is dit natuurlijk prachtig nieuws. Voor sprinters voelt het als een deur die nét dichtvalt op het moment dat je denkt dat je eindelijk binnen bent.

Waarom sprinters zich steeds vaker bekocht voelen

Het WK wordt al een tijdje zwaarder, en sprinters voelen dat. Niet omdat ze geen lastige koers aankunnen, maar omdat hun speelveld kleiner wordt. Wanneer je jaar na jaar een parcours krijgt dat ontworpen lijkt om te slopen, is het logisch dat snelle mannen zich afvragen voor wie de regenboogtrui eigenlijk nog is.

Het WK in Abu Dhabi is nog ver weg, en parcoursen kunnen veranderen. Maar het signaal is duidelijk: zelfs in een woestijnstad wordt er aan klimwerk gesleuteld. De sprintersdroom is nog niet dood, maar hij staat wel op een steile helling die elk jaar een paar meter hoger wordt.