Dit is de Spaanse koffiestop van Van der Poel, en bijna niemand ziet ’m liggen

Costa Blanca, winterparadijs voor fietsers

De regio rond Calpe en Benidorm is uitgegroeid tot een echt fietsgebied. Veel Belgische en Nederlandse wielertoeristen komen hier elk jaar terug om de koude winter thuis te ontlopen. Rijd je richting de Coll de Rates, dan is het bijna normaal om onderweg ook beroepsrenners tegen te komen. Het verklaart meteen waarom juist deze omgeving zo’n aantrekkingskracht heeft op profs die in de winter hun basis in Spanje hebben.

Een wielercafé dat je bijna mist

Velosol ligt in hartje Xaló, maar van buiten valt het nauwelijks op. Het café heeft een relatief kleine poort en is omringd door dikke muren. Daardoor zit je op het terras heerlijk uit de wind, al moet je even goed kijken om door te hebben dat deze plek iets met wielrennen te maken heeft. Alleen een wiel boven de poort verraadt wat er achter schuilgaat.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Zodra je binnenstapt, is er geen twijfel meer mogelijk. Wielershirts aan de muren, fietsen in het zicht en een terras waar profs en toerfietsers door elkaar zitten. Kom je rond lunchtijd binnenwandelen, dan kun je zomaar renners aan cappuccino en pannenkoek zien zitten. Ik zie de mannen van Tudor in het zonnetje zitten, en hoor dat ook Van der Poel en Remco Evenepoel hier regelmatig langskomen.

Het rode supporterslokaal van Remco Evenepoel

Velosol is het officiële supporterslokaal van Remco Evenepoel. Eigenaresse Linda vertelt hoe dat zo gekomen is: “In de zomer van 2022 kwamen Mathieu van der Poel en Remco bij ons langs voor een pannenkoek en ze spraken over de Vuelta en of Remco in staat zou zijn die te winnen. Wij hebben toen gezegd dat als hij de Vuelta zou winnen wij de buitenmuren van ons café rood zouden verven. Aldus geschiedde!”

Niet lang daarna ging het ook over Evenepoels ambities voor het WK in Wollongong. Linda, door veel renners liefkozend ‘Mama Spain’ genoemd, beloofde hem levenslang gratis pannenkoeken bij een wereldtitel. Evenepoel reed later solo naar goud in Australië, waarna de rode muren nog meer betekenis kregen.

Een familieverhaal achter de poort

De plek is niet zomaar ontstaan. Op 1 december 2015 pakte de familie De Roock Leroie hun spullen in en verhuisde naar Spanje. Hun jongste zoon Jens koerste vroeger zelf, maar kwam er al snel achter dat een professionele carrière er niet in zat. Wel bleef hij in de sport. Als gediplomeerd wielerverzorger wilde Jens aan de slag in Spanje, en zijn ouders en oudere broer Jorg volgden hem.

Anderhalf jaar later openden ze het pand in Xaló. Wat begon als een familieproject, werd al snel een trefpunt voor renners van allerlei niveau. Als ik er neerstrijk, zitten in de ene hoek een paar Tudor renners te herstellen. In een andere hoek ploffen Britse wielertoeristen van respectabele leeftijd neer na de steile Puerto de Bernia. Op een tafel zie ik een reservering: ‘Rickaert 13.40.’ Later vandaag komen de mannen van Alpecin Deceuninck lunchen.

Pioniers in de regio

Inmiddels schieten wielercafés in Spanje als paddenstoelen uit de grond, maar Velosol was de eerste in deze streek. Linda: “Wij waren pioniers. We werden in het begin wel een beetje vreemd aangekeken maar het bleek een gat in de markt. Inmiddels zijn er meerdere wielercafés maar dat vind ik niet erg. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Er komen elk jaar meer fietsers naar Spanje, dus dat is geen probleem.”

Velosol draait om meer dan koffie. “Wij zijn gespecialiseerd in de pannenkoeken, de spaghetti’s en de belegde broodjes. En onze lekkere taartjes natuurlijk. Je kunt hier heerlijk beschut uit de wind zitten. Ook in de wintermaanden. En we horen van de mensen dat ze de decoratie van onze café ook heel leuk vinden.”

Die decoratie bestaat uit een muur vol wielershirts die door profs zijn geschonken, met als blikvangers de gesigneerde regenboogtruien van Van der Poel en Evenepoel.

Profs en toerfietsers aan dezelfde tafel

Het bijzondere aan Velosol is de ongedwongen sfeer. Iedereen is welkom, maar de profs krijgen wel wat rust als het druk is. “We maken geen onderscheid tussen profs en toerfietsers, maar natuurlijk verzorgen we die jongens wel een beetje. Als het druk is op het terras maken we binnen een tafeltje vrij voor die mannen. Zij zetten meestal hun fiets binnen neer en we proberen ze snel te bedienen. Natuurlijk wil iedereen met Mathieu op de foto als ie binnenkomt maar dan proberen we ze toch een beetje te beschermen. Dan zeg ik wel dat ze die jongens even met rust moeten laten. Mathieu moet hier gewoon normaal een koffietje kunnen drinken.”

Ook over hun favoriete bestellingen weet Linda precies wat er op tafel komt: “Remco bestelt vaak een fanta limon, een cappuccino en een pannenkoek. Mathieu eet vaak pannenkoeken of een broodje. Altijd gezonde dingen!”

Meer dan een koffiestop

Wie Velosol binnenloopt, merkt dat het café ook praktisch is ingericht voor fietsers. Je kunt er allerlei spullen kopen, van wielershirts tot energierepen, van helmen tot luchtpatroontjes. Achterin sleutelt een mecanicien aan fietsen van klanten. Terwijl ik in het cafe rondkijk, wordt de fiets van een oudere Engelsman in korte tijd weer rijklaar gemaakt. Even later rijdt hij met een grote glimlach weg.

Velosol is daarmee precies wat het achterland van Alicante zo aantrekkelijk maakt. Het voelt als een clubhuis waar profs en toerfietsers elkaar vanzelf tegenkomen, met koffie, pannenkoeken en wielerverhalen als gedeelde taal. En als je geluk hebt, drink je je cappuccino er naast Mathieu van der Poel.