Thymen Arensman kreeg na Tour-ritzeges verzoek van fan: 'Terminale man had als laatste wens mij te ontmoeten'

In onze eindejaarsnummer (hier verkrijgbaar) lees je een uitgebreid verhaal met Thymen Arensman, die vertelt over zijn overwinningen in de Tour de France, de nasleep ervan en ook niet twijfels niet onbespreekbaar laat.

'Heel bizar om zo'n verzoek te krijgen'

De herinneringen in zijn hoofd van tijdens de Tour de France zijn mooi, maar die van na de Tour de France zijn hem net zo dierbaar. Hij reed de week na de Franse ronde voor eigen publiek in de criteriums van Surhuisterveen, Boxmeer, Heerlen en Roosendaal. "Ik heb genoten van die periode na de Tour de France. Ik wilde niet te veel criteriums rijden, maar zeker ook niet te weinig. Ik moest ook rusten en wilde tijd vrijmaken voor vrienden en familie. Het was een fijne balans.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Het was bijzonder omdat Arensman zag wat zijn ritzeges deden in het land. "Dan zie je dat de Tour de France ook een ander publiek trekt. Het is dé koers die vermaakt en inspireert. Voor mij was dat een hoofdreden om naar Nederland te komen."

"Een reactie die eruit sprong tijdens die criteriums? Nou, de dag na de finish in Parijs was ik in Boxmeer. Daar was een terminale man die via Stichting Ambulance Wens als laatste wens had om mij te ontmoeten. Dat was heel bizar. Dan wordt het heel concreet wat mijn prestaties in de Tour de France hebben betekend voor sommige mensen.”

Emotionele naasten

Net als het voor de mensen in zijn eigen omgeving veel betekende. Arensman is afkomstig uit een echte wielerfamilie. Al op zijn vierde werd hij op een fietsje gezet en crosste hij rond op het grasveldje voor zijn ouderlijk huis in het Gelderse Deil. Zijn grote leermeester: opa Wim. “Ik heb niet hoeven vragen hoe ze mijn ritzeges hebben ervaren, want de verhalen kwamen vanzelf."

"Mijn ouders reden in een camper de Tour de France-karavaan achterna, terwijl mijn vriendin erbij was tijdens mijn eerste ritwinst en na mijn tweede zege een dag later terugkeerde. Ik merkte dat ze nog meer meeleefden en emoties toonden dan ikzelf. Het is misschien gek om te zeggen, maar ik maak bewust mee wat ik voel en hoe het loopt tijdens de koers. De beleving is heel anders op de fiets."

"Het is leuk om te horen hoe zij het hebben ervaren. Voor opa gingen de gedachten terug naar hoe we vroeger voor mijn ouderlijk huis trainden. Hij is zoals een echte opa trots op ieder kleinkind. Hij was heel emotioneel, hij heeft een traantje moeten wegpinken. Er kwamen veel herinneringen bij hem naar boven."