Mattias Skjelmose blikt terug op hoe hij Pogacar en Evenepoel versloeg in de Amstel: 'Mensen vonden het een zegen voor de sport'

In onze eindejaarsnummer (hier verkrijgbaar) lees je een uitgebreid interview met Mattias Skjelmose. Hij blikt terug op zijn overwinning in de Amstel Gold Race, waar hij Tadej Pogacar en Remco Evenepoel versloeg.

Mattias Skjelmose had betere dagen in 2025

De Amstel Gold Race 2025 werd opengebroken door een aanval van Julian Alaphilippe op de Gulperberg. Een demarrage die enkel gevolgd werd door Pogačar. Nadat de Fransman zich opblies, stond de wereldkampioen er alleen voor. Het niet verwachte scenario gebeurde: Evenepoel en Skjelmose kwamen terug tot hem.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

"Toen Alaphilippe aanviel, werd ik enigszins geblokt door Ben Healy. Nadien miste ik op vijf meter de aansluiting. Mede doordat ik besloot om mezelf niet over de kop te rijden. Achteraf was dat de juiste tactiek. Uiteraard had ik een heel goede dag, maar puur qua gevoel heb ik betere dagen gehad in 2025, hoor."

'Ik had controle op de Cauberg'

Skjelmose voelde zich nog goed in de slotfase. "De laatste keer Cauberg had ik controle. Ik denk dat Remco daar vooral tempo reed en ons niet per se probeerde te lossen. We vertrouwden allemaal op onze sprint. Of ik nerveus was in de slotfase? Nee, waarom zou ik? Ik wilde gewoon mijn best mogelijke sprint rijden en dan zou ik eerste, tweede of derde eindigen."

"Het is een kwaliteit om niet alles te overdenken. Ik was vooral bezig met wat ik moest doen en dacht niet na over de grootte van de koers en wat een mooie kans het voor mij was om twee van de beste renners ter wereld te verslaan."

Een zegen voor de wielersport

Wat hielp is dat Skjelmose naar eigen zeggen weinig te verliezen had. Hij vertelt eerlijk dat hij in principe al tevreden was met een podiumplaats. "Het gat met de achtervolgers was ook groot genoeg, waardoor ik het spelletje kon spelen door niet altijd over te nemen. Ik heb geen idee hoeveel watts ik trapte in de sprint, maar ik kan zeggen dat het niet héél indrukwekkend was. Het was zo’n zware koers geweest dat we allemaal op de limiet zaten."

Na afloop kreeg de Deen van Lidl-Trek veel reacties. "Dat ik won heeft hoop gegeven aan andere renners in het peloton. Er zijn mensen naar me toegekomen die zeiden dat het een zegen voor de sport was. Nee, ik heb geen foto aan de muur in mijn huis hangen, maar ik heb wel een aantal mooie foto’s bewaard in de galerij van mijn telefoon. De mooiste vind ik dat we allemaal onze fiets over de meet gooien.

"Ik heb een vrij lastig seizoen achter de rug, maar het is fijn dat ik na afloop kan zeggen: ‘Hoe moeilijk het ook was, maar ik heb wel de Amstel Gold Race gewonnen.’ En dat tegen Pogačar en Evenepoel. Dat zal niemand me ooit nog kunnen afnemen."