Dit was in 2025 een van de best gelezen verhalen op Wieler Revue, en je snapt snel waarom: zodra de naam Tom Boonen valt, verandert de toon meteen.
Eddy Merckx werd in juni 80 jaar, en dat leverde in Humo een uitgebreid interview op. De Brusselaar geldt nog altijd als de beste wielrenner aller tijden, al wordt er al jaren gespeculeerd of Tadej Pogačar hem op termijn kan overtreffen - en is bijvoorbeeld Thijs Zonneveld daar stellig in.
Merckx staat bekend als een man die doorgaans vriendelijk blijft, ook als hij wordt geprikkeld. Maar in dit gesprek is er een onderwerp waarbij hij de remmen loslaat. Zodra Boonen ter sprake komt, wordt het plots heel concreet en vooral: heel duidelijk.
Het voorjaar waar Merckx van genoot
Voordat het interview scherp wordt, klinkt Merckx vooral als een liefhebber die nog steeds met plezier naar de koers kijkt. Hij somt een rij momenten op die hem echt hebben geraakt, omdat ze het wielrennen spannend en onvoorspelbaar maakten.
“Dit voorjaar was práchtig! Van der Poel in Milaan-Sanremo, Pogacar in de Ronde van Vlaanderen, Pedersen in Gent-Wevelgem, opnieuw Pogacar in Luik-Bastenaken-Luik.”
Dat lijstje is niet alleen nostalgie, het is ook een signaal. Merckx houdt van renners die initiatief nemen en koersen durven openbreken. Als kijker wil je dat ook: niemand zet zijn telefoon aan voor twee uur controle.
Remco Evenepoel krijgt lof, plus een waarschuwing
Ook Remco Evenepoel komt er goed vanaf. Merckx zegt dat hij onder de indruk was van Evenepoels rentree, zeker gezien de lange periode zonder koersen. “En dan Evenepoel in de Brabantse Pijl: ik stond versteld van wat hij al kon na vier maanden stilgelegen te hebben.”
Tegelijk klinkt Merckx als de ervaren oude meester die weet hoe verraderlijk zo’n comeback is. Hij begrijpt de terugslag, en zet er een kanttekening bij die voelt als een advies dat je liever vooraf had gekregen. “Dat er een terugslag zou komen, was te verwachten: de Waalse Pijl had hij beter niet gereden.”
Waarom Eddy Merckx niets meer wil met Tom Boonen
En dan Tom Boonen. Merckx is er kort over, en dat is op zich al nieuws. Geen omwegen, geen diplomatie. “Ik wil niks te maken hebben met Boonen.”
Merckx legt uit waar het volgens hem begon te wringen. Boonen reed destijds bij Quickstep-Innergetic, en Merckx vertelt dat er voor Boonen een speciaal frame uit carbon werd gemaakt.
“Hij fietste bij Quickstep-Innergetic toen wij voor hem een speciaal frame uit carbon hebben gemaakt.” Volgens Merckx was dat niet alleen een mooi project, maar ook een dure investering. “Dat heeft me veel geld gekost.”
Wat daarna gebeurde, zit hem nog altijd hoog. Merckx zegt dat Boonen hem probeerde zwart te maken met een uitspraak die, als je Merckx mag geloven, hard aankwam, zeker omdat het uitgerekend om materiaal ging dat speciaal voor Boonen was ontwikkeld.
“Maar hij probeerde me zwart te maken: ‘Nog nooit zo’n slechte fietsen gehad als die van Merckx,’ zei hij.” Voor Merckx was het klaar. Geen grijs gebied, geen ‘we praten er later wel over’. Gewoon einde verhaal. “Dan heb je afgedaan bij mij.”
Oude woorden, lange schaduw
Het opvallende aan dit interview is niet dat Merckx een mening heeft, die heeft iedereen. Het opvallende is hoe direct hij die mening uitspreekt, juist op een leeftijd waarop veel mensen vooral willen relativeren.
En misschien herken je dat wel: sommige discussies verdwijnen, maar sommige zinnen blijven hangen. Zeker als ze publiek zijn, en zeker als het over je naam gaat. Bij Eddy Merckx en Tom Boonen lijkt één uitspraak genoeg geweest om de deur definitief dicht te gooien.
- Cor Vos