Het ongeluk eind 2021 blijft het kantelpunt in haar leven. In een Spaans ziekenhuis was de situatie destijds zo kritiek dat het vooral ging om overleven. Zoals haar vriend Stefan het in De Telegraaf samenvat: “Kort gezegd was de kans op overleven klein”, doelend op de hersenbloeding die Pieters opliep na een val tijdens een training.
Hersenletsel en afasie
Pieters hield blijvend hersenletsel over aan het ongeval. Haar cognitieve vermogen is beperkt, ze kampt met afasie en met kortetermijngeheugenverlies. Mensen om haar heen begrijpen haar vaak met maar enkele woorden, maar soepel communiceren zoals vroeger zit er nog niet in. Dat maakt ‘gewone’ dagen soms ingewikkelder dan een bergetappe, ook al zie je dat niet meteen aan de buitenkant.
Van rolstoel naar lopen
In de afgelopen jaren klom Pieters op vanuit een coma naar de vrouw die ze nu is. In het revalidatiecentrum in Woerden ging dat herstel aanvankelijk stroef, maar later kwamen er grote stappen. Stefan vertelt dat de medische staf verrast was: “De artsen en therapeuten stonden versteld van haar herstel. Vanuit de rolstoel naar een rollator en dan lopen zonder rollator.”
Even weer op de fiets
In 2023 was Pieters zelfs kort weer op de fiets te zien, een moment dat veel mensen raakte. Fysiek kan ze dus meer dan je misschien zou verwachten, maar praten en begrijpen blijft het grootste probleem. Daarom ligt de focus in haar woonomgeving niet alleen op bewegen, maar ook op therapieën die haar helpen in het dagelijks functioneren.
Zangtherapie en het Hazes-moment
Een van de meest opvallende lichtpuntjes kwam tijdens zangtherapie. Pieters zong plots een stukje mee met Bloed, zweet en tranen van André Hazes. Stefan beschreef hoe dat binnenkwam: “Toen ik dat voor de eerste keer hoorde, stond het kippenvel echt op mijn armen. Ik had die mooie stem van haar al een paar jaar niet meer gehoord.” Het was maar een stukje, maar wel zo’n fragment dat meer zegt dan tien updates. Dit is ons leven nu en we zijn vooral blij met wat er allemaal wel goed gaat.”
- amypieters.nl