Razendsnel parcours
De Wereldbeker van Dendermonde was een paar jaar geleden nog een echte moddercross, die destijds met een monstervoorsprong gewonnen werd door Wout van Aert. Hij bleef meer dan tweeënhalve minuut voor op Mathieu van der Poel. Dit jaar was het helemaal anders, want het lag droog. Daardoor werd het een razendsnelle cross. Bij de beloften reed David Haverdings zelfs een rondje onder de vijf minuten.
Het zou dan ook moeilijk worden om een gat te slaan. Er werd zelfs gespeculeerd over een massasprint, maar beetje bij beetje gingen de maskers af en moesten er toch enkelen de rol lossen. Degenen die de beste indruk achterlieten: Felipe Orts, Tibor Del Grosso, Thibau Nys, Michael Vanthourenhout, Emiel Verstrynge en net daarachter Wout van Aert.
Publiek schreeuwt Van Aert naar voren
Van Aert had vooral moeite met de bochten op hoge snelheid, maar bij het ingaan van de achtste van twaalf rondes zette de renner van Team Visma | Lease a Bike zijn aanval in. Even daarvoor was de snelheid er zowaar een beetje uitgegaan in de laatste rechte lijn naar de finish. Van Aert bleef lange tijd versnellen in de hoop de concurrentie te versmachten. Daarbij schreeuwde het publiek hem naar voren.
Tibor Del Grosso rijdt lek
Het was echter te moeilijk om een verschil te maken. Sterker, Niels Vandeputte, Jente Michels, Laurens Sweeck en Mees Hendrikx kwamen zelfs terug op kop van de koers. Kortom, we zouden de finale ingaan met liefst tien renners met uitzicht op een zege in de Wereldbeker. In de negende ronde veranderde de koers door een lekke band van zowel Del Grosso als Vandeputte.
Zouden zij - en dan vooral Del Grosso - nog terug kunnen keren op kop van de koers? Van Aert was dat geenszins van plan, want hij versnelde juist op het moment dat de Nederlander wilde terugkeren. Van Aert reed op de limiet, waarna hij bijna zelfs op zijn plaat ging. Het leverde niets op, want uiteindelijk kwamen er weer negen bij - enkel Michels was gelost.
Sweeck ging op kop de slotronde in. Het leek wel een massasprint in de Tour de France zo chaotisch was het. Nys nam op een bepaald moment over. Del Grosso kon als enige volgen, maar had niet meer de ruimte om het in de sprint nog écht spannend te maken. En dus was de Belgisch kampioen de beste na een uurtje laagvliegen.
Nys: 'Ik ben heel trots'
Ik ben heel trots. Vooral door de manier waarop. Dit was mijn handelsmerk vroeger. Ik stond erom gekend om het in de slotronde naar me toe te trekken, maar het was al lang geleden dat dat op deze manier lukte. Mijn benen voelde heel sterk en het voelde of ik nog een eindschot in mijn benen had. In de slotronde deed ik mijn move en toen ik opdraaide op de weg was ik zeker van de zege. Ik voelde me heel explosief vandaag."
- Cor Vos