Tom Dumoulin voelde zich niet beschermd door Jumbo-Visma: 'Die docu had nooit zo Nederland ingeslingerd moeten worden'

'Ik was nog niet klaar om te stoppen'

Tom Dumoulin stopte in 2022 als professioneel wielrenner. Op dat moment was hij helemaal klaar met het wereldje, maar de liefde voor de sport kwam snel weer terug. In gesprek met De Pacer kijkt hij terug op zijn loopbaan, en dan vooral op die laatste moeilijke jaren. "Ik kan nu met dankbaarheid terugkijken op die moeilijke periode, omdat het me ook veel heeft gebracht."

Op het moment zelf was het echter vreselijk, aldus Dumoulin. "Ik voelde me een paar jaar helemaal niet gelukkig. Ik wilde ergens nog wielrenner zijn en ik was nog niet klaar om te stoppen, maar mijn hele lijf sputterde tegen. Ik had een aantal zware blessures achter elkaar gehad, waardoor ik constant werd teruggeworpen."

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

"Ik was niet belastbaar, maar ik ging vervolgens wel volop trainen. Daardoor raakte ik weer overtraind. Ik voelde me slecht, want ik voelde ook de druk bij Jumbo-Visma. Ik reed gewoon slecht, terwijl ik er alles aan deed."

Tour de France 2020 was het grote dieptepunt

Net in die moeilijke periode werd de documentaire Code Geel geschoten over de Tour de France 2020 van Team Jumbo-Visma. Men zag daar een zeer kwetsbare Dumoulin, die alles en iedereen in twijfel trok. "Die Tour de France-documentaire van 2020 heb ik nog steeds niet gezien. Ik heb geen zin om naar mezelf te kijken in een periode waarin ik het heel moeilijk had."

Hij vertelt dat hij het de ploegleiding kwalijk heeft genomen. "Ik voelde me niet beschermd door mijn omkadering. Die documentaire had wat mij betreft nooit zo Nederland in geslingerd moeten worden."

'Ik voelde me bijna een product'

Dumoulin wist niet wat hij wilde, terwijl iedereen wel iets van hem verlangde. "Ik voelde me bijna een product geworden, en geen mens met gevoelens. Met de kennis van nu had mijn loopbaan langer kunnen duren, maar tegelijkertijd kijk ik tegenwoordig met trots terug op mijn loopbaan. Ik heb geen enkele spijt van keuzes die ik heb gemaakt, of ik ken geen enkele wroeging en neem niemand iets kwalijk."

Wat zijn de mooiste momenten geweest voor de Limburger? "De mooiste momenten vind ik toch mijn overwinningen. Ik zat op een bepaald moment op een tweesprong. Ik merkte dat ik niet aan de verwachtingen voldeed en ik een stapje terug moest zetten als renner. Ik kreeg de vraag of ik wilde rondfietsen als Robert Gesink en Tony Martin in de laatste jaren van hun loopbaan deden. Zij werden van kopman een helper, maar dat zag ik niet voor me."