:max_bytes(70000)/https%3A%2F%2Fcdn.pijper.io%2F2026%2F01%2F74oEJNZDZV4Mgi1767623359.jpg "mathieu van der poel in de sneeuw tijdens de cyclocross van mol")
Leren van de chaos
Dat Mathieu van der Poel de cross in Zonhoven met een indrukwekkende solo won, verbaasde niemand. Toch zag Bart Wellens daar al meer dan alleen pure kracht. Hij zag een kampioen die de wedstrijd perfect las en een bewuste tactische keuze maakte, waarschijnlijk ingegeven door de gebeurtenissen eerder op de dag.
De vrouwenwedstrijd in Zonhoven was namelijk een waar slagveld geworden. De iconische ‘Kuil’ zorgde voor een aaneenschakeling van valpartijen, schuivers en chaos. Renners die niet op de voorste rij zaten, werden meegesleurd in de malaise en zagen hun kansen in rook opgaan. Het was een duidelijke waarschuwing dat een goede positie van levensbelang was.
De juiste les trekken
Volgens Wellens had Van der Poel die les goed begrepen. Hij zag een kampioen die niets aan het toeval wilde overlaten. “Ik denk dat Van der Poel goed naar de vrouwenwedstrijd had gekeken en besefte dat het ongeluk in een klein hoekje kan zitten. Daarom koos hij eieren voor zijn geld en wilde hij per se als eerste de Kuil induiken. Zit je in vijfde positie en vallen ze voor je, lig je er zelf bij”, vertelt hij in Het Nieuwsblad.
Toch was het een ander moment dat volgens de Crossprofessor pas écht de uitzonderlijke mentaliteit van de wereldkampioen blootlegde. In de barre, winterse cross van Mol ging Van der Poel tegen de vlakte. De zege leek ver weg, een ideaal excuus om de strijd te staken.
De ware kampioen staat op
In plaats van op te geven, toonde Van der Poel zijn ware gezicht. Wellens zag het met bewondering aan. “Maar wat ik nog straffer vond, was zijn cross in Mol in die sneeuw. Hij had zijn valpartij evengoed als excuus kunnen gebruiken om op te geven en de warme camper in te duiken, maar hij bleef doorrijden. Dat toont voor mij aan hoe graag hij echt nog veldrijdt.”
- Cor Vos